W Muzeum Dialogu Kultur odbędzie się wykład Niechajże ujrzę, jak dusza Wam płonie! Przełomowe inscenizacje „Wyzwolenia” Stanisława Wyspiańskiego. Wygłosi go dr hab. Diana Poskuta-Włodek, prof. UJK - historyk teatru, teatrolog, która ukończyła teatrologię, doktoryzowała się i uzyskała habilitację na Uniwersytecie Jagiellońskim. Członkini Polskiego Towarzystwa Badań Teatralnych i Kieleckiego Towarzystwa Naukowego. Autorka książek i licznych artykułów. Publikuje m.in. w „Didaskaliach" i „Pamiętniku Teatralnym". Ostatnio wydała "Dzieje teatru w Krakowie w latach 1918-1939. Zawodowe teatry dramatyczne" uhonorowane Nagrodą Krytyków Teatralnych polskiego oddziału Międzynarodowego Instytutu Teatralnego ITI oraz tom zbiorowy pod własną redakcją pt. "Byrscy – etos teatru".
Dzieje sceniczne „Wyzwolenia” Stanisława Wyspiańskiego stanowią fundamentalny element przemian polskiego teatru rozumianego jako agora – ważne centrum narodowych sporów. Kluczowe inscenizacje dramatu pełniły dwojaką funkcję. Po pierwsze – stanowiły o rozwoju nowych kierunków estetycznych w teatrze. Po drugie – współdecydowały o jego nurtach ideowych, nie tylko diagnozując polskie racje i afekty, ale też biorąc w nich czynny udział. Szczególnie istotne były: prowokacyjna, choć nie do końca zrozumiana, wymowa krakowskiej prapremiery w 1903 roku, spór awangardowej inscenizacji teatru „Cricot” z 1938 z konserwatywną interpretacją Juliusza Osterwy, odwilżowy spektakl Bronisława Dąbrowskiego z 1957 roku, wybitna inscenizacja Konrada Swinarskiego z 1974. Zaskakiwać może fala powrotu do Wyspiańskiego po roku 2015. Być może poszukiwania artystyczne pod hasłem „Wyspiański wyzwala!” otwierają nowy rozdział polskiego teatru.
Spotkanie odbędzie się 21 marca o godz. 17:00 w sali konferencyjnej Muzeum Dialogu Kultur.
Dzieje sceniczne „Wyzwolenia” Stanisława Wyspiańskiego stanowią fundamentalny element przemian polskiego teatru rozumianego jako agora – ważne centrum narodowych sporów. Kluczowe inscenizacje dramatu pełniły dwojaką funkcję. Po pierwsze – stanowiły o rozwoju nowych kierunków estetycznych w teatrze. Po drugie – współdecydowały o jego nurtach ideowych, nie tylko diagnozując polskie racje i afekty, ale też biorąc w nich czynny udział. Szczególnie istotne były: prowokacyjna, choć nie do końca zrozumiana, wymowa krakowskiej prapremiery w 1903 roku, spór awangardowej inscenizacji teatru „Cricot” z 1938 z konserwatywną interpretacją Juliusza Osterwy, odwilżowy spektakl Bronisława Dąbrowskiego z 1957 roku, wybitna inscenizacja Konrada Swinarskiego z 1974. Zaskakiwać może fala powrotu do Wyspiańskiego po roku 2015. Być może poszukiwania artystyczne pod hasłem „Wyspiański wyzwala!” otwierają nowy rozdział polskiego teatru.
Spotkanie odbędzie się 21 marca o godz. 17:00 w sali konferencyjnej Muzeum Dialogu Kultur.
Źródło: MNKi
