Do szkolenia zgłosiło się 2613 ochotników, ukończyło je 606 elewów. W 82 lotach zrzucono 316 żołnierzy. Nazwa cichociemni powstała od "somewhere in Scotland" i najprawdopodobniej nawiązuje do czasu oraz formy szkolenia i działania - zwykle nocą.
Kilka dni temu w nocy z 15 na 16 lutego minęła 75. rocznica pierwszego zrzutu, jaki miał miejsce w Dębowcu na Śląsku cieszyńskim. Z tej okazji Muzeum Okręgowe w Sandomierzu przypomina trzech oficerów związanych z historyczną ziemią sandomierską, byli to: major Hieronim Dekutowski Zapora - legendarny dowódca oddziałów AK na Lubelszczyźnie, major Jan Piwnik Ponury - legendarny dowódca AK w Górach Świętokrzyskich oraz mniej znany podporucznik Stanisław Sołtys, ps. Wójt, Sowa.
Stanisław Sołtys urodził się w Warszawie 1 grudnia 1921 roku. Jego ojcem był Miłosz Sołtys (uczestnik III Powstania Śląskiego), a matka Jadwiga z Malczewskich - rodzinnie związana z ziemia sandomierską. Stanisław nie miał jeszcze 18 lat, kiedy zastała go wojna. Dołączył do rozbitych oddziałów Armii Prusy, które w Lublinie tworzyć miały dowodzoną przez gen. T. Piskora Armię "Lublin". Przez Lwów dotarł na Węgry, a następnie przez Jugosławię i Włochy dotarł do Francji, gdzie przeszedł kampanię francuską. Po upadku Francji znalazł się w Anglii i trafił do I Samodzielnej Brygady Spadochronowej gen. S. Sosabowskiego. Jako jeden z najmłodszych został przyjęty na kurs cichociemnych. Zrzucony został w rejonie Daleszyc niedaleko Kielc w nocy z 26 na 27 stycznia 1943 roku i przydzielony do Inspektoratu AK Mielec w Okręgu Kraków, który obejmował teren powiatów: Mielec, Tarnobrzeg i Nisko. Odbierał alianckie zrzuty broni i zaopatrzenia. Szczególnym zadaniem była obserwacja prób rakietowych pocisków V-2, które prowadzone były w okolicach Mielca. Niemcy aresztowali Stanisława Sołtysa 29 maja 1944 roku. Był on wielokrotnie przesłuchiwany i torturowany. Wybito mu wszystkie zęby, połamano palce, wyrywano paznokcie, ale mimo to nie doszło do dekonspiracji. Zastrzelono go w celi rzeszowskiego zamku 8 czerwca 1944 roku. Po wojnie w 1948 roku jego szczątki złożono na Cmentarzu Katedralnym w Sandomierzu. Pośmiertnie podporucznik Stanisław Sołtys odznaczony został Orderem Virtuti Militari.
Źródło: Muzeum Okręgowe w Sandomierzu
