Marek Edelman urodził się w 1919 roku w Homlu (na Białorusi) w rodzinie żydowskiej. W czasie wojny był jednym z organizatorów Żydowskiej Organizacji Bojowej w warszawskim getcie. Po śmierci Anielewicza został dowódcą powstania w getcie. Półtora roku później walczył na barykadach powstania warszawskiego. Po wojnie zamieszkał w Łodzi. Ukończył medycynę. Został lekarzem. Nigdy nie zaakceptował komunizmu. Wielokrotnie usuwano go z pracy, w grudniu 1968 r. odmówiono mu zatwierdzenia habilitacji. Był współpracownikiem Komitetu Obrony Robotników, jednym z liderów „Solidarności". Internowany 13 grudnia 1981 roku, został wypuszczony po paru dniach więzienia po interwencji intelektualistów z Zachodu. Niemal do końca życia Edelman pracował w Łodzi jako lekarz kardiolog. Wydał książki „Getto walczy" i dzieło naukowe „Zawał serca". Niedługo przed śmiercią wyszła książka „I była miłość w getcie....", której współautorką była Paula Sawicka. Marek Edelman był doktorem honoris causa wielu uczelni, m.in. uniwersytetu w Yale, Universite Libre w Brukseli oraz Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Zmarł 2 października 2009 roku. W Parku Ocalałych w Łodzi pod nr 219 rośnie dąb, symbolizujący jego życie, jest też tabliczka z jego nazwiskiem.
