Już w Antycznej Grecji dzieci bawiły się grzechotkami. Miał je wymyślić Archytas z Tarentu, któremu liczna gromadka przeszkadzała w prowadzeniu filozoficznych rozmów z innymi myślicielami, między innymi z Platonem. Postanowił je więc czymś zająć. Znajdowane przez archeologów grzechotki są najczęściej zrobione z gliny i ceramiki. Początkowo miały kształt owalu lub jaja, z czasem zaczęły przybierać formy zwierząt (świni, dzika czy lwa). Do środka wkładano nasiona, otręby pszenicy lub gliniane kulki. Jak wiele przedmiotów z tamtych czasów i grzechotki nie należały wyłącznie do najmłodszych: służyły jako instrumenty, miały również odstraszać złe duchy. Bawiły się nimi również dzieci w starożytnym Rzymie.
Grzechotka w kształcie jajka została znaleziona w 1881 roku, podczas wykopalisk prowadzonych przez krakowskiego archeologa Teodora Ziemięckiego na grodzisku Pleśnisko.
Gliniane grzechotki, stożkowate, gruszkowate, workowate, sercowate, kuliste, baniaste z szyjkami, a także w kształcie ptaszków znaleziono w Biskupinie. W ich środku znajdują się kamyczki, których ruch powodował grzechot. Te drobne przedmioty były nieudolnie lepione. Prawdopodobnie robiły je dzieci, bądź „na szybko” dorośli.
Źródło: Muzeum Zabawek i Zabawy
