Czwartkowa premiera przyciągnęła liczną publiczność, w tym wiele osób na co dzień związanych i reprezentujących kieleckie środowiska osób niepełnosprawnych. Sztuce, której tematami były rzeźba i jej obróbka, malarstwo oraz muzyka, towarzyszyła wystawa prac plastycznych przygotowana przez członków teatru. Właśnie te prace i codzienne zajęcia, w których uczestnicy programu poznawali tajniki różnego rodzaju form artystycznych, takich jak: rzeźba, płaskorzeźba, rysunek, czy grafika, stały się inspiracją do przygotowania inscenizacji. Bohaterowie przedstawienia pokazali ciszę, jako jedną z form sztuki. Niezwykle wzruszającym momentem było przekazanie partytury z tekstem, który wcześniej został „odśpiewany” w formie pantomimy przez osoby niesłyszące, jednemu z widzów. Ten gest był swoistym symbolem przekazania głosu osobom słyszącym. Na zakończenie widzowie wspólnie z występującymi aktorami teatru plastycznego SEN zaśpiewali utwór „Cisza” z repertuaru Budki Suflera.
Premiera „Sztuki Ciszy” była zwieńczeniem tegorocznych spotkań członków programu. Młodzież i osoby dorosłe przez cały rok uczestniczyły w szeregu inicjatyw, które pozwalały im zwiedzić, niedostępne do tej pory przed osobami z dysfunkcją słuchu, placówki. Przed tygodniem osoby niesłyszące odwiedziły Teatr im. S. Żeromskiego w Kielcach, gdzie mogły porozmawiać z aktorami, zwiedzić jego wnętrza, co pomogło im lepiej przygotować się do własnej premiery. Swe drzwi przed osobami z dysfunkcją słuchu wcześniej otworzyły także m.in.: Galeria „Wieża Sztuki”, Muzeum Narodowe, Muzeum Wsi Kieleckiej, Zamek w Chęcinach, Muzeum S. Żeromskiego w Oblęgorku, czy Muzeum Historii Kielc, które wzbudziło wśród uczestników programu największe zainteresowanie.
– Udział osób z dysfunkcją słuchu w życiu kulturalnym sprawia, że mogą oni poczuć się pełnoprawnymi obywatelami świata. Kontakt z osobami w pełni sprawnymi i otwarcie przed nimi instytucji kultury powoduje, że zanika w nich świadomość bycia pomijanymi. Dzięki udziałowi w programie „Sztuka Ciszy” osoby takie jak moja córka wyzbywają się poczucia wstydu – mówiła Marzena Gawrylak, matka jednej z uczestniczek programu.
Miniona premiera to jednak nie koniec inicjatyw, jakie przed członkami programu postawił opiekun grupy Tomasz Irski.
- Mamy w planach kolejne premiery i liczne przedsięwzięcia skierowane do osób niesłyszących, tak aby ich aktywizować z pełnosprawnymi rówieśnikami. Pomysłów na przyszły rok nam nie brakuje – zakończył, zapraszając do współpracy.
Pełny zapis inscenizacji dostepny TUTAJ
Premiera „Sztuki Ciszy” była zwieńczeniem tegorocznych spotkań członków programu. Młodzież i osoby dorosłe przez cały rok uczestniczyły w szeregu inicjatyw, które pozwalały im zwiedzić, niedostępne do tej pory przed osobami z dysfunkcją słuchu, placówki. Przed tygodniem osoby niesłyszące odwiedziły Teatr im. S. Żeromskiego w Kielcach, gdzie mogły porozmawiać z aktorami, zwiedzić jego wnętrza, co pomogło im lepiej przygotować się do własnej premiery. Swe drzwi przed osobami z dysfunkcją słuchu wcześniej otworzyły także m.in.: Galeria „Wieża Sztuki”, Muzeum Narodowe, Muzeum Wsi Kieleckiej, Zamek w Chęcinach, Muzeum S. Żeromskiego w Oblęgorku, czy Muzeum Historii Kielc, które wzbudziło wśród uczestników programu największe zainteresowanie.
– Udział osób z dysfunkcją słuchu w życiu kulturalnym sprawia, że mogą oni poczuć się pełnoprawnymi obywatelami świata. Kontakt z osobami w pełni sprawnymi i otwarcie przed nimi instytucji kultury powoduje, że zanika w nich świadomość bycia pomijanymi. Dzięki udziałowi w programie „Sztuka Ciszy” osoby takie jak moja córka wyzbywają się poczucia wstydu – mówiła Marzena Gawrylak, matka jednej z uczestniczek programu.
Miniona premiera to jednak nie koniec inicjatyw, jakie przed członkami programu postawił opiekun grupy Tomasz Irski.
- Mamy w planach kolejne premiery i liczne przedsięwzięcia skierowane do osób niesłyszących, tak aby ich aktywizować z pełnosprawnymi rówieśnikami. Pomysłów na przyszły rok nam nie brakuje – zakończył, zapraszając do współpracy.
Pełny zapis inscenizacji dostepny TUTAJ
