Przygotowania do powtórnego pogrzebu trwały miesiące. Specjalny pociąg z mobilną kaplicą zmierzał przez Austrię i Czechosłowację. Na terenie Polski przewidziano kilka uroczystych postojów. W drugim pogrzebie w stolicy, oprócz rodziny noblisty, wzięły udział liczne delegacje – posłowie i senatorowie, wojskowi, duchowni, przedstawiciele poszczególnych zawodów. Przemówienie wygłosił m.in. prezydent Stanisław Wojciechowski. W Warszawie po odprawieniu mszy świętej i mowach dostojników państwowych, pochód z prochami Sienkiewicza ruszył w ostatnią drogę ku katedrze św. Jana Chrzciciela. Tłumy towarzyszyły orszakowi żałobnemu na trasie przejazdu Alejami Jerozolimski, Nowym Światem i Krakowskim Przedmieściem. Orkiestra grała Chopina. Pochód zatrzymał się przed pomnikiem Mickiewicza (wybudowanym z inicjatywy pisarza), gdzie prezydent Stanisław Wojciechowski wygłosił mowę pożegnalną. W następnych dniach trumna wystawiona była w archikatedrze na okazałym katafalku. Cały czas stały kolejki tych, którzy przyszli pożegnać zmarłego. Po kilku dniach trumnę złożono w kościelnej krypcie. Sienkiewicza pochowano w podziemiach katedry św. Jana Chrzciciela w Warszawie.
Źródło:
Muzeum Okręgowe w Sandomierzu
Muzeum Narodowe w Kielcach
Źródło:
Muzeum Okręgowe w Sandomierzu
Muzeum Narodowe w Kielcach
