Katarzyna Siwiec - kielczanka od urodzenia, z wykształcenia nauczycielka biologii. Ukończyła biologię w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Kielcach (obecnie Uniwersytet Jana Kochanowskiego), ekologię i ochronę środowiska na Uniwersytecie Umeä w Szwecji oraz chemię na UMCS w Lublinie. Miała kilkuletnią przygodę z radiowym mikrofonem. Jak sama mówi o sobie: "Jestem zakochana w filmie, malarstwie i poezji, więc piszę wiersze. Moje wiersze są delikatne, kobiece, w sposób zawoalowany mówią o uczuciach. Czasem powstają pod wpływem chwili, czasem pod wpływem myśli albo jakiegoś zdarzenia." Od najmłodszych lat pochłaniała ją literatura i poezja. Do grona jej ulubionych poetów należą, m.in.: Maria Pawlikowska-Jasnorzewska, Beata Obertyńska, Małgorzata Hillar, Bolesław Leśmian, Konstanty Ildefons Gałczyński, Krzysztof Kamil Baczyński, Sergiej Jesienin. W 2018 roku wydała tomik zatytułowany „Gra świateł”. Rok później tomik wierszy "Cienie". Najnowszy tomik jej wierszy, wydany w 2019 roku, to "Twarze".
nie oglądam się za siebie
tak szybko żyje świat
na ziemi czasem w niebie
nie liczę lat
niedawno w zwiewnej sukience
błądziłam wśród brzóz
w kwiatach topiłam ręce
nim ścisnął mróz
nie mam żadnych postanowień
co wolno a co nie
nie zatrzymam już marzeń
dogonię je
w szpilkach
nie oglądam się za siebie
tak szybko żyje świat
na ziemi czasem w niebie
nie liczę lat
niedawno w zwiewnej sukience
błądziłam wśród brzóz
w kwiatach topiłam ręce
nim ścisnął mróz
nie mam żadnych postanowień
co wolno a co nie
nie zatrzymam już marzeń
dogonię je
w szpilkach
