Władysław Jan Domagała (1923-2013) był nauczycielem i poetą. Urodził się w Korytnicy (w gminie Sobków). Od wczesnego dzieciństwa mieszkał w Kielcach. Podczas okupacji uczęszczał na tajne komplety i pracował jako robotnik w Hucie „Ludwików". Był żołnierzem AK (ps. „Leśniak"). Po wojnie pracował jako nauczyciel szkoły podstawowej w powiecie włoszczowskim, po czym przeniósł się do Kielc i związał na dłużej z Dyrekcją Okręgową Szkolnictwa Zawodowego. Debiutował w 1997 roku w miesięczniku „Przemiany" tomem wierszy „Bądź zawsze”. Utwory poetyckie publikował w prasie lokalnej oraz ogólnopolskiej. Jego wiersze ukazywały się też w „Słowie Ludu" „Zielonym Sztandarze" „Chłopskiej Drodze" „Rzeczpospolitej" „Plotkarce". Do kilku muzykę skomponował kielczanin Henryk Morys. Będąc na emeryturze, poświęcał czas własnej twórczości lirycznej i satyrycznej. W 1997 r. kielecka Oficyna Scriptum wydała jego pierwszy poetycki zbiorek "Bądź zawsze". W 2015 roku ukazały się dwa pośmiertne zbiory W. J. Domagały: „Rozkoszne manowce” (fraszki) i „Gościńcem losu” (utwory liryczne), które przygotowała do wydania wdowa Maria Domagała.
