Józef Morton - urodził się 19 lipca 1911 r. w niewielkiej miejscowości Chroberz na Ponidziu, jako drugie dziecko Jana i Genowefy z domu Kozłów. W rodzinnej wsi uczęszczał do szkoły powszechnej, by po jej ukończeniu, dalej uczyć się w pińczowskim gimnazjum. Nauka nie szła mu najlepiej; musiał nawet dwukrotnie powtarzać klasy. Po zdaniu w 1932 r. egzaminu dojrzałości, pełnoletni Józef próbował teraz swoich sił w wojsku. Jednak słaby stan zdrowia sprawił, że musiał wkrótce zapomnieć o wojskowej karierze. Pierwszą pracę, z której nigdy nie był zadowolony ze względu na jej monotonię, otrzymał w Urzędzie Skarbowym w Olkuszu. W 1934 r. wyjechał do Warszawy, gdzie rozpoczął studia na Uniwersytecie Warszawskim na wydziale prawa. Ciągły brak pieniędzy i trudności w nauce stały się przyczynami, które zmusiły go w krótkim czasie do przerwania studiów, których zresztą nigdy już nie ukończył. Wojnę i okupację przeżył Morton początkowo w Warszawie, a później w rodzinnym Chrobrzu. Po powrocie do Warszawy w lipcu 1945 r. rozpoczął pracę w „Chłopskich Drogach”, „Wsi” i „Trybunie Wolności”. W roku 1961 Józef Morton przeprowadził się do Czarnolasu, gdzie przez 8 lat pełnił funkcję kierownika Muzeum Jana Kochanowskiego. W 1968 r. powrócił ostatecznie na stałe do stolicy i poświęcił już się całkowicie pracy pisarskiej. Początki działalności literackiej Mortona nie należały do łatwych, głównie ze względów finansowych. Jeszcze przed wojną próbował swoich sił jako poeta, ale liryka nigdy nie była dla niego wymarzonym kierunkiem działalności pisarskiej, w którym czułby się pewnie, toteż szybko porzucił poezję, realizując się początkowo w krótkich formach fabularnych. Jednak za debiut literacki należy uznać wydane w 1932 r. w „Gazecie Kieleckiej” opowiadanie "Podsłuchanie", z kolei powieść "Spowiedź" z 1937 r. przyniosła Mortonowi duży rozgłos i na dobrą sprawę zapoczątkowała rozwój jego kariery pisarskiej. Zmarł 10 października 1994 roku w Warszawie, pochowany jest na cmentarzu parafialnym w rodzinnym Chrobrzu.
Źródło:
www.dedal.info.pl
