Wespazjan Kochowski, jeden z najwybitniejszych historyków i poetów polskiego baroku. Urodził się na początku 1633 roku w Gaju koło Waśniowa (Sandomierskie). Zmarł 6 czerwca 1700 r. w Krakowie. Był synem królewskiego sekretarza Jana i Zofii Janowskiej. W latach (1646-1648) uczył się w Szkołach Nowodworskich w Krakowie. Dość wcześnie zaczął pisać fraszki, głównie okolicznościowe i biograficzne.
W roku 1651 walczył pod Beresteczkiem, uczestniczył też w wyprawie żwanieckiej (1653) oraz moskiewskiej (1654). Brał udział w wojnie szwedzkiej (pod komendą Czarnieckiego) oraz w ekspedycji na Węgry przeciw Rakoczemu.
W 1658 r. ożenił się z Marianną Misiowską i zamieszkał w Gaju. Do wsi Goleniowy w ówczesnym powiecie lelowskim (Krakowskie) przeniósł się w 1563 r. Brał udział w rokoszu 1666 r. i w bitwie pod Mątwami. W roku 1670 pracował w kancelarii koronnej, a w 1671 r. otrzymał stanowisko podżupnika wielickiego. W 1673 roku został sędzią skarbowym z powiatu lelowskiego, zaś w latach 1682-1692 piastował urząd generalnego poborcy podymnego.
Po śmierci pierwszej żony powtórnie się ożenił z Magdaleną z Frezerów w 1680 r. W 1683 wyruszył z Janem Sobieskim pod Wiedeń jako historiograf królewski.
Obfita i różnorodna gatunkowo twórczość Kochowskiego (liryki, fraszki, poematy epickie, historiografia) skupia się wokół tematyki historycznej i religijnej.
Twórczość:
Kamień świadectwa wielkiego w Koronie Polskiej senatora niewinności (1668).
Różaniec Najświętszej Panny Maryjej (1668).
Niepróżnujące próżnowanie (1674) - zbiór liryków i epigramatów.
Ogród panieński pod sznur Pisma świętego... wymierzony (1681).
Chrystus cierpiący (1681).
Dzieło Boskie, albo Pieśni Wiednia wybawionego (1684).
Commmentarius belli adversus Turcas (1684).
Roczniki (Annalium Poloniae ab obitu Vladislai IV...) - tomy I-III ukazały się w latach 1683-1698.
Psalmodia polska (1685).
Źródło:
www.staropolska.gimnazjum.com.pl
www.portalwiedzy.onet.pl
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/31/Wespazjan.jpg/180px-Wespazjan.jpg
