Józef Reguła urodził się 27 sierpnia 1953r. we wsi Przewrotne, powiat Głogów Małopolski, woj. podkarpackie. Mieszka w Połańcu w woj. świętokrzyskim. Jest najstarszym z trojga dzieci Stefanii z Piwońskich i Jana Regułów. Józef do 16 roku życia wraz z rodzeństwem pomagał rodzicom w pracy na roli. Różnorodność zajęć, które wykonywał uwiecznił w swoich późniejszych pracach rzeźbiarskich. Po ukończeniu szkoły podstawowej w Przewrotnem, uczył się w Zasadniczej Szkole Zawodowej w Rzeszowie. Wyuczony zawód to kowal przemysłowy. Od 1973 roku pracował w Przedsiębiorstwie Instalacji Przemysłowych w Rzeszowie, następnie w Krakowie. W latach 1976-1978, podczas odbywania służby wojskowej rozpoczęła się jego przygoda z rzeźbą. Po ukończeniu służby wojskowej przyjechał do Połańca, aby pracować przy budowie elektrowni. W Miejsko-Gminnej Bibliotece Publicznej w Połańcu poznał przyszłą żonę Dorotę Warchałowską. Dla niej powstały pierwsze rzeźby. Rodzinę założył w 1980 roku. Ma dwoje dorosłych dzieci - syna Wojciecha i córkę Julię, którzy odziedziczyli talent artystyczny po ojcu. Wojciech rzeźbi głównie figurki o tematyce żydowskiej oraz maski zarówno w drewnie jak i w korze. Julia maluje na drewnie obrazy ikonopodobne.
Józef Reguła jest samoukiem, tworzy rzeźby i płaskorzeźby różnej wielkości, przeważnie z drewna lipowego. Dzieła artysty przedstawiają: rolników podczas pracy, krajobrazy, kulturę oraz zwyczaje polskich Żydów, tematykę sakralną, anioły, herby, ptaki, kwiaty, ryby, martwą naturę oraz maski. Duża część prac mieści się w konwencji rzeźby ludowej, jak również jest stylizacją własną autora.
Na przestrzeni ponad 30 lat pracy wyrzeźbił ponad 12 tysięcy prac. Ma na swoim koncie wiele wystaw indywidualnych oraz zbiorowych. Jego rzeźby prezentowane były w różnych miejscach w Polsce i poza granicami kraju, m.in. w Krakowie (Piwnica pod Baranami), Sandomierzu, Mielcu, Tarnobrzegu, Staszowie, Szydłowie, Chmielniku oraz w Starej Lubovni na Słowacji.
