„Aria dla atlety”, film z 1979 roku, scenariusz i reżyseria Filip Bajon, zdjęcia Jerzy Zieliński, muzyka Zdzisław Szostak. Film otrzymał pierwszą nagrodę za debiut reżyserski na MFF Autorskich w San Remo w 1980 roku. „Aria dla atlety” to film psychologiczny którego powstanie zostało zainspirowane autentyczną biografią zapaśnika Zbyszka Cyganiewicza. Akcja filmu rozpoczyna się na początku XX wieku, kiedy to Władysław Góralewicz wielbiciel muzyki operowej i zarazem były mistrz świata zapasów w stylu francuskim i wolnoamerykańskim przekazuje operze swą imponującą kolekcję nagród. Przy tej okazji udziela wywiadu i wspomina własne życie. Wraz z jego opowieścią przenosimy się do schyłku XIX wieku, kiedy to Góralewicz, jako młody galicyjski wieśniak zaczyna występować w budach jarmarcznych oraz podrzędnych cyrkach. Jego niesamowita siła i zaskakująca elegancja walki sprawia, że pnie się coraz wyżej po szczeblach zapaśniczej hierarchii. „Paciorki jednego różańca”, film z 1979 roku, reżyseria Kazimierz Kutz, scenariusz (wg noweli Albina Siekierskiego „tego domu nie ma już”) Kazimierz Kutz, zdjęcia Wiesław Zdord, muzyka Wojciech Kilar. Film opowiada o starym, emerytownym górniku, który mieszka w domku na obrzeżach miastach. Pewnego dnia dowiaduje się, że jego domek wraz z pozostałymi ma być zburzony, a on ma się wyprowadzić do nowych bloków. Habryka nie zgadza się na to i postanawia walczyć o swój dom. A że jest człowiekiem upartym powoduje wielkie zamieszanie wśród działaczy kopalni.
