W marcu 1941 r. populację tą zasiliły transporty z Suchedniowa, Daleszyc, Bodzentyna i Wiednia. Kieleckie getto, jako oddzielna dzielnica powstało 31 marca 1941 r. w skutek rozporządzenia Starosty miejskiego. Wypełniając założenia polityki „ostatecznego rozwiązania kwestii żydowskiej”, hitlerowcy w dniach 20-24 sierpnia 1942 r. przystąpili do likwidacji kieleckiej dzielnicy żydowskiej (a właściwie dwóch gett ), wywożąc do obozu zagłady w Treblince 20-21 tysięcy zamieszkujących ją Żydów. W czasie likwidacji dzielnicy i w czasie przemarszu do stacji kolejowej zastrzelonych zostało ponad 1200 osób. Pozostałych przy życiu, młodych i sprawnych mieszkańców dzielnicy Niemcy skoszarowali w trzech obozach pracy, które zlikwidowali latem 1944 r. wywożąc przebywające tam osoby do Oświęcimia i Buchenwaldu. Dla uczczenia pamięci pomordowanych postawiono pomnik, który usytuowany jest naprzeciw budynku Archiwum Wojewódzkiego. Odsłonięto go w dniu 30 czerwca 1996 r. w związku z obchodami 50. rocznicy pogromu żydowskiego w Kielcach. Inicjatywą władz lokalnych i wojewódzkich było oprócz upamiętnienia tragedii ofiar Holocaustu, podkreślenie m.in. faktu iż w Kielcach tragedia Żydów nie dotyczyła wyłącznie wydarzeń z 4 lipca 1946 r.
Treść napisu na pomniku:
Pamięci 27 000 Żydów
z kieleckiego getta zamordowanych przez Niemców w latach 1939-1944
w Kielcach oraz Treblince i innych obozach zagłady
Społeczeństwo Kielc
Tablica o wysokości 46 cm i szerokości 76 cm odlana jest z żeliwa. Jest ona przymocowana do obelisku wykonanego z marmuru chęcińskiego o wymiarach: wysokość 150 cm i szerokość 250 cm.
Źródło: mgr Piotr Prokop, Miejsca Pamięci Narodowej 1769 – 1981 w Kielcach, materiał udostępniony przez Urząd Miasta Kielce - Wydział Gospodarki Komunalnej
