Książka, która jest debiutem prozatorskim Mateusza Pakuły, ukazała się nakładem wydawnictwa Nisza w 2021 r. Jest to opowieść o umieraniu. Szczera, intymna do granic, groteskowa, brutalna, smutna i okropnie śmieszna. To dziennik umierania ojca, nie książka wspomnieniowa. To historia o rodzinie w sytuacji granicznej. O instytucjach opiekuńczych, które zawalają sprawę. O Kościele, który zawala, służbie zdrowia, która zawala. To opowieść o czułości i bliskości, które zalewa gniew, bezradność, rozpacz i wściekłość. To w końcu krzyk przeciwko nielegalności eutanazji. Na podstawie książki „Jak nie zabiłem swojego ojca...”powstał spektakl w reżyserii autora, w koprodukcji Teatru Łaźnia Nowa w Krakowie i Teatru im. Stefana Żeromskiego w Kielcach.
Mateusz Pakuła - dramaturg, reżyser, autor dramatów i prozy. Absolwent dramaturgii na Wydziale Reżyserii Dramatu krakowskiej Akademii Sztuk Teatralnych. Jest finalistą Nagrody Literackiej im. Witolda Gombrowicza w 2022 roku, laureatem rezydencji literackiej w Vence, laureat Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej, autora takich dramatów jak m.in. "Biały dmuchawiec", "Mój niepokój ma przy sobie broń" czy "Smutki tropików". W sierpniu ukazała się druga książka prozatorska Mateusza Pakuły pt. „Skóra po dziadku”.
(źródło: Stowarzyszenie im. Jana Karskiego)
