Rzeźby wykonane w drewnie lipowym, bogato polichromowane lub zostawione w drewnie surowym, przedstawiają postaci reprezentujące typowe aktywności, jakie towarzyszą na co dzień ludziom na wsi, a związane nie tylko z pracą na roli, ale też z rozrywką i wypoczynkiem. Mamy więc chłopa z kosą, pastuszka grającego na flecie, kowala, gospodarza kiszącego kapustę w beczce, kobietę niosącą pod pachą kurę. Wśród barwnych figur Józefa Franusiaka dominują uniformy; stojący na baczność legionista, żandarm, czy strażak.
Wszystkie obiekty wymagały oczyszczenia i sklejenia ułamanych elementów. Na wielu rzeźbach, zwłaszcza pozostawionych w surowym drewnie, widać odautorskie znaki wykonane ołówkiem. Wykonywane były one przez artystę ludowego w celu podkreślenia niektórych detali, lub w celu zaznaczenia miejsca, w którym trzeba jeszcze „wybrać” nadmiar drewna dłutem. Takie znaki oczywiście konserwator zostawia, są one bowiem nie tylko śladem autora, ale również tropem technologicznej obróbki kawałka lipy, bądź topoli.
(źródło: Muzeum Okręgowe w Sandomierzu)
Wszystkie obiekty wymagały oczyszczenia i sklejenia ułamanych elementów. Na wielu rzeźbach, zwłaszcza pozostawionych w surowym drewnie, widać odautorskie znaki wykonane ołówkiem. Wykonywane były one przez artystę ludowego w celu podkreślenia niektórych detali, lub w celu zaznaczenia miejsca, w którym trzeba jeszcze „wybrać” nadmiar drewna dłutem. Takie znaki oczywiście konserwator zostawia, są one bowiem nie tylko śladem autora, ale również tropem technologicznej obróbki kawałka lipy, bądź topoli.
(źródło: Muzeum Okręgowe w Sandomierzu)
