Akcja spektaklu rozgrywa się po śmierci poety, w jego warszawskim mieszkaniu przy ul. Lizbońskiej. Przestrzeń pokoju autora staje się swoistym mikrokosmosem. Opuszczoną kawalerkę odwiedzają dawni znajomi pisarza, którzy poprzez wspominki ponownie uruchamiają tętno tego miejsca. Białoszewski „powraca do siebie” za pośrednictwem świata rzeczy. Opuszczona przestrzeń i pozostawione w niej przedmioty zaczynają mówić jego głosem. Fotografie, książki, świątki, nagrania magnetofonowe wskrzeszają postać Mirona.
Spektakl „Dziady po Białoszewskim” to opowieść o osobliwości autora artykułującej się poprzez poszukiwanie relacji pomiędzy „ja” duchowym a „ja” fizycznym. To opowieść o nieustannym sprawdzaniu siebie wobec świata, a także o podejmowanej przez bohatera próbie zmierzenia się z rzeczywistością i sobą samym, a w konsekwencji – z własną twórczością. Scenariusz spektaklu powstał w oparciu o dziennik „Chamowo” oraz wiersze z tomu „Odczepić się”.
W przedstawieniu wykorzystano nagrania głosu Mirona Białoszewskiego ze zbiorów fonicznych Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie oraz zdjęcia Mirona Białoszewskiego autorstwa Tadeusza Sobolewskiego i Henryka Rosiaka.
Spektakl otrzymał wiele festiwalowych nagród, m. in.:
Spektakl „Dziady po Białoszewskim” to opowieść o osobliwości autora artykułującej się poprzez poszukiwanie relacji pomiędzy „ja” duchowym a „ja” fizycznym. To opowieść o nieustannym sprawdzaniu siebie wobec świata, a także o podejmowanej przez bohatera próbie zmierzenia się z rzeczywistością i sobą samym, a w konsekwencji – z własną twórczością. Scenariusz spektaklu powstał w oparciu o dziennik „Chamowo” oraz wiersze z tomu „Odczepić się”.
W przedstawieniu wykorzystano nagrania głosu Mirona Białoszewskiego ze zbiorów fonicznych Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie oraz zdjęcia Mirona Białoszewskiego autorstwa Tadeusza Sobolewskiego i Henryka Rosiaka.
Spektakl otrzymał wiele festiwalowych nagród, m. in.:
- Nagrodę Tajnego Jurora na VII Festiwalu Teatrów Ożywionej Formy „Maskarada” w Rzeszowie, 2016
- Nagrodę dla Anny Retoruk za adaptację tekstów Mirona Białoszewskiego i reżyserię opartego na nich przedstawienia „Dziady po Białoszewskim”, przyznana przez Komisję Artystyczną II edycji Konkursu na Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Polskiej „Klasyka Żywa”, jako nagroda dodatkowa dla twórców przedstawień niezakwalifikowanych do finału Konkursu, 2017
Teatr zaprasza 26 i 27 października (sobota) o godz. 18.00. Spektakl dla widzów od lat 15. Więcej informacji na stronie:
Źródło: TLiA
