Polski piosenkarz, kompozytor, gitarzysta i choreograf. Świetnie tańczy. Najbardziej znany za sprawą takich przebojów, jak „Chłopcy radarowcy” czy „Najwięcej witaminy mają polskie dziewczyny”. Szczyt popularności przeżywał w latach 70. i 80. Wypracował swój własny styl - z pogranicza rewii, burleski i kabaretu. Współpracował z Big Bandem Wiesława Pieregorólki oraz tworzonymi na potrzeby estradowe zespołami instrumentalnymi.
Urodził się 1 czerwca 1944 roku w Warszawie, gdzie skończył liceum ogólnokształcące i SGGW na Wydziale Melioracji Wodnych. Równocześnie uczył się śpiewu w szkole muzycznej. Występował też w klubie studenckim Stodoła.
Zadebiutował na scenie w 1953 roku, w zespole pieśni i tańca Dzieci Warszawy, w którym występował do 1964 roku. W czasach studenckich współpracował z klubami jazzowymi i restauracjami. W latach 1963 – 65 związany był z zespołem Pesymiści. Dwa lata później nawiązał współpracę z jazzowym zespołem Old Timers, a w latach 1970 – 78 występował z formacją Asocjacja Hagaw. Pojawił się też na Festiwalu Jazz Jamboree w roku 1971, 1974 i 1977.
Od 1978 roku poświęcił się wyłącznie karierze solowej. Z tego okresu pochodzą jego wielkie przeboje – „Najwięcej witaminy mają polskie dziewczyny”, „Czy czuje pani cha-chę”, „Zakochany bałwan” oraz „Żaba story”.
