Festiwal rozpocznie spektakl Michela de Ghelderode w wykonaniu Teatru Lalki i Aktora z Łomży, którzy zaprezentowany zostanie w kościel pod wezwaniem św. Wojciecha w Kielcach 23 marca o godzinie 19.00. Spektakl "Pasja, Misteruim Męki Pańskiej naszego Pana Jezusa Chrystusa" powstał w 1924 r., jako kompilacja przedstawień pasyjnych w Belgii, z zachowaniem charakteru pierwowzoru, miejskiego ludowego teatru lalek. Utwór dziś uzyskuje uniwersalną szlachetność dzieła ponadczasowego. „Pasja” przygotowana w łomżyńskim teatrze jest pierwszym całościowym scenicznym wystawieniem jego tekstu w Polsce i drugim wystawieniem w Europie. Inscenizacji i reżyserii podjął się twórca teatru lalkowego prof. Wiesław Hejno. Spektakl grany drewnianymi figurami przywołuje na myśl ostatnie chwile z życia Jesusa, przekazane w mistycznej formie teatru lalek.
Jak pisze Anna Czajkowska:
To spektakl wyjątkowy, w którym najważniejszymi „aktorami” biorącymi udział w przedstawieniu są lalki, małe dzieła sztuki, przepięknie rzeźbione w sosnowym drewnie, przypominające ludowe świątki. Niektóre są spore – na przykład postać Chrystusa ma 120 cm. Charakter scenicznego misterium wymagał bowiem przygotowania i wyrzeźbienia kilkudziesięciu drewnianych lalek, w tym lalek grupowych, jak trzej królowie czy faryzeusze - trwało to trzy lata. Bardzo ważne, wspaniale komponujące się ze spektaklem jest sceniczne tło. Jedynym kolorem, który pojawia się na scenie, jest czerwień i purpura. Czerwona kukła Diabła, purpurowa szata Chrystusa. Na scenę wkraczają postacie znane jedynie z ludowych przypowiastek – Żyd Wieczny Tułacz, złośliwa, chciwa, zepsuta do szpiku kości żona Judasza, archanioł Michał i inni. Wątek zdrajcy Judasza jest silnie rozwinięty, a wokół niego krąży wspomniany Diabeł i Śmierć, postacie obowiązkowe w ludowych, jarmarcznych teatrzykach. Kilku aktorów w czarnych strojach, cały czas celowo widocznych dla widza, obsługuje dużą liczbę lalek. Wymaga to sporych umiejętności, także głosowych. Artyści zmieniają barwę i tembr głosu, odpowiednio do sytuacji nim modulując. Charakter prezentowanej „Pasji” idealnie wpisuje się w czas, gdy w kościołach śpiewane są Gorzkie Żale, rozważa się stacje Drogi Krzyżowej, przygotowuje do Świąt Wielkiej Nocy. Spektakl przybliża widzom europejską tradycję świeckich przedstawień pasyjnych, dramatu liturgicznego, związanego z inscenizacją liturgicznych wątków biblijnych, bez udziwnień i niepotrzebnej łagodności. Zło ma być złem, wina winą, cierpienie cierpieniem, a kara karą. Pokazuje też, jak ważnym i wartościowym elementem naszej kultury teatralnej jest sama lalka. Uniwersalna, ponadczasowa, obecna w przedstawieniach zarówno dla dzieci, jak i dla dorosłych.
A ponadto na tegorocznym Anima Mundi:
- dwa solowe koncerty organowe - belgijskiej pianistki i organistki Els Biesemans oraz mieszkającej w Paryżu Amerykanki Carolyn Shuster Fournier – muzykolog i organistki, która współpracowała z najwybitniejszymi współczesnymi kompozytorami (m.in. z Thierry Blondeau i Danielem Pinkhamem). Będzie to jej pierwszy koncert w Polsce.
- współczesna kantata „Siedem ostatnich słów Jezusa na krzyżu” Jamesa MacMillana w wykonaniu solistów, chóru i orkiestry Narodowego Forum Muzyki z Wrocławia
- oratorium „Stworzenie świata” Josepha Haydna w wykonaniu orkiestry kameralnej Polish Camerata pod dyrekcją Marka Głowackiego
- dzieło chóralne Sergiusza Rachmaninowa „Całonocne czuwanie” w wykonaniu Chóru Akademickiego Uniwersytetu Warszawskiego
- koncert „Muzyka panien benedyktynek” w wykonaniu zespołu Flores Rosarum.
Jak pisze Anna Czajkowska:
To spektakl wyjątkowy, w którym najważniejszymi „aktorami” biorącymi udział w przedstawieniu są lalki, małe dzieła sztuki, przepięknie rzeźbione w sosnowym drewnie, przypominające ludowe świątki. Niektóre są spore – na przykład postać Chrystusa ma 120 cm. Charakter scenicznego misterium wymagał bowiem przygotowania i wyrzeźbienia kilkudziesięciu drewnianych lalek, w tym lalek grupowych, jak trzej królowie czy faryzeusze - trwało to trzy lata. Bardzo ważne, wspaniale komponujące się ze spektaklem jest sceniczne tło. Jedynym kolorem, który pojawia się na scenie, jest czerwień i purpura. Czerwona kukła Diabła, purpurowa szata Chrystusa. Na scenę wkraczają postacie znane jedynie z ludowych przypowiastek – Żyd Wieczny Tułacz, złośliwa, chciwa, zepsuta do szpiku kości żona Judasza, archanioł Michał i inni. Wątek zdrajcy Judasza jest silnie rozwinięty, a wokół niego krąży wspomniany Diabeł i Śmierć, postacie obowiązkowe w ludowych, jarmarcznych teatrzykach. Kilku aktorów w czarnych strojach, cały czas celowo widocznych dla widza, obsługuje dużą liczbę lalek. Wymaga to sporych umiejętności, także głosowych. Artyści zmieniają barwę i tembr głosu, odpowiednio do sytuacji nim modulując. Charakter prezentowanej „Pasji” idealnie wpisuje się w czas, gdy w kościołach śpiewane są Gorzkie Żale, rozważa się stacje Drogi Krzyżowej, przygotowuje do Świąt Wielkiej Nocy. Spektakl przybliża widzom europejską tradycję świeckich przedstawień pasyjnych, dramatu liturgicznego, związanego z inscenizacją liturgicznych wątków biblijnych, bez udziwnień i niepotrzebnej łagodności. Zło ma być złem, wina winą, cierpienie cierpieniem, a kara karą. Pokazuje też, jak ważnym i wartościowym elementem naszej kultury teatralnej jest sama lalka. Uniwersalna, ponadczasowa, obecna w przedstawieniach zarówno dla dzieci, jak i dla dorosłych.
A ponadto na tegorocznym Anima Mundi:
- dwa solowe koncerty organowe - belgijskiej pianistki i organistki Els Biesemans oraz mieszkającej w Paryżu Amerykanki Carolyn Shuster Fournier – muzykolog i organistki, która współpracowała z najwybitniejszymi współczesnymi kompozytorami (m.in. z Thierry Blondeau i Danielem Pinkhamem). Będzie to jej pierwszy koncert w Polsce.
- współczesna kantata „Siedem ostatnich słów Jezusa na krzyżu” Jamesa MacMillana w wykonaniu solistów, chóru i orkiestry Narodowego Forum Muzyki z Wrocławia
- oratorium „Stworzenie świata” Josepha Haydna w wykonaniu orkiestry kameralnej Polish Camerata pod dyrekcją Marka Głowackiego
- dzieło chóralne Sergiusza Rachmaninowa „Całonocne czuwanie” w wykonaniu Chóru Akademickiego Uniwersytetu Warszawskiego
- koncert „Muzyka panien benedyktynek” w wykonaniu zespołu Flores Rosarum.
Źródło: KCK
