Pola Gojawiczyńska z domu Koźniewska (ur. 1 kwietnia 1896 roku w Warszawie, zm. 29 marca 1963 roku) – jedna z najpopularniejszych powieściopisarek okresu międzywojennego. Jej utwory zawierały ciekawe wątki psychologiczne i społeczno-obyczajowe związane ze środowiskiem proletariackim i drobnomieszczańskim Warszawy i Śląska. Pochodziła z rodziny warszawskich rzemieślników. Jej ojciec prowadził warsztat stolarski na ulicy Nowolipki. Pola Gojawiczyńska nie miała wyższego wykształcenia, ukończyła jedynie kursy dla wychowawczyń szkolnych. W 1914 roku jej rodzina wyjechała do Rosji, a ona pozostała sama w stolicy. Pracowała jako wychowawczyni m.in. w przedszkolach, ochronkach i bibliotekach w Warszawie i okolicy. W czasie I wojny światowej należała do Polskiej Organizacji Wojskowej. W 1935 roku napisała najsłynniejszą swoją powieść - "Dziewczęta z Nowolipek". Wraz z "Rajską jabłonią" książka ta wchodzi w skład tzw. dylogii warszawskiej. W 1937 roku reżyser pochodzenia żydowskiego, Józef Lejtes, zekranizował "Dziewczęta z Nowolipek". W rolach głównych wystąpiły: Elżbieta Barszczewska, Jadwiga Andrzejewska oraz Tamara Wiszniewska. Prawie 50 lat później tego samego podjęła się Barbara Sass. W jej adaptacji udział wzięły m.in. Maria Ciunelis, Ewa Kasprzyk i Marta Klubowicz.
