Historia Bogorii sięga początków XVII wieku. W 1616 roku Krzysztof Bogoria Podłęcki nadał prawa miejskie i nazwę Bogorii oraz ustanowił trzy jarmarki. W 1620 roku wybudowano na wzgórzu w Bogorii drewniany kościół. Rozwój miasta przypada na przełom XVII i XIX. Istniała tu fabryka sukna i szereg warsztatów rzemieślniczych. Okres rozbiorów przyczynił się do upadku Bogorii. W 1869 roku utraciła prawa miejskie, upadła produkcja i handel. Po odzyskaniu niepodległości Polski w 1918 roku Bogoria znalazła się na peryferiach powiatu sandomierskiego. Kiedy rozwinęła się kolejka wąskotorowa Bogoria stała się węzłową stacją i dawała zatrudnienie większości mieszkańców osady. W okresie okupacji w Bogorii bardzo silnie działał oddział partyzancki "Jędrusie". Na terenie gminy znajdują się zabytkowe kościoły: - barokowy z XVII wieku pod wezwaniem Świętej Trójcy w Bogorii, z XVI wieku pod wezwaniem Świętego Mikołaja w Kiełczynie oraz z XIV wieku pod wezwaniem Świętego Jerzego w Szczyglicach













