Pałac Biskupów Krakowskich w Kielcach nie był jedyną rezydencją należącą do włodarzy diecezji krakowskiej. Majątek biskupstwa krakowskiego był największym latyfundium w Zachodniej Małopolsce. Posiadając tak rozległe dobra, na terenie których koncentrowały się także ważne gałęzie przemysłu, hierarchowie odczuwali potrzebę posiadania miejsc, w których mogliby przebywać w celu „kontrolowania” podległych im dóbr oraz załatwiania spraw, z którymi zwracali się do nich mieszkańcy. Dlatego też biskupi krakowscy posiadali swoje rezydencje, czyli zamki, pałace i dwory, w których okresowo zamieszkiwali objeżdżając diecezję. Najważniejsze znajdowały się w Krakowie, Kielcach, Warszawie, Bodzentynie, Iłży. Biskupi posiadali także mniejsze zamki i pałace: w Lipowcu, Siewierzu, Koziegłowach, Sławkowie, Radłowie, oraz dwory w Brzezinach, Muszynie, Uszwi k. Brzeska, Dobrowodzie k. Wiślicy, Świaniarsku k. Nowego Sącza, w Sielcach k. Kielc. Podczas wykładu zostanie przybliżona historia tychże rezydencji, najważniejsze przeobrażenia funkcjonalno-przestrzenne, jakie stały się udziałem kolejnych użytkowników oraz związane z nimi legendy. Wykładowi będzie towarzyszyć prezentacja multimedialna.
Początek spotkania - 19 października o godz. 12.00 w Pałacu Biskupów Krakowskich, oddziale Muzeum Narodowego w Kielcach. Spotkanie poprowadzi Magdalena Otwinowska. Wstęp wolny.
Źródło: MNKi
