MN o wystawie "Zderzenia":
Poprzez serię obrazów i instalacji Józef Krzysztof Oraczewski stawia widza przed wyzwaniem ponownego rozważenia swoich wcześniejszych przekonań o rzeczywistości i odkrycia głębszych, często ukrytych znaczeń naszego istnienia. Wystawa, która ma na celu zgłębienie idei kolizji, zarówno dosłownych, jak i metaforycznych, ma właśnie prowadzić do odkrycia nowych perspektyw, rozbudzenia woli przezwyciężenia dualizmu i ograniczeń, realizacji marzeń i zrywania się do lotu po porażkach, które są nieodłączną częścią życia. Dzięki wypracowanej latami przez Józefa Krzysztofa Oraczewskiego technice malarskiej, jego obrazy emanują trójwymiarowymi strukturami, które doskonale widać na ich powierzchni.
Prezentowane na wystawie dzieła w intencji ich autora, nie ograniczają się jedynie do roli wizualnej; posiadają one własną energię, wynikającą z różnorodnych zderzeń – relacji, ludzi, energii i światła.
W Muzeum Narodowym w Kielcach możliwe jest doświadczanie sztuki różnymi zmysłami. Obrazów Józefa Krzysztofa Oraczewskiego można dotykać. Tworząc obrazy, artysta starał się wydobyć trzeci wymiar. Mamy tu do czynienia ze strukturą reliefową, która jest wypukła i wykracza poza dwa wymiary obrazu. Symbolizuje wymiar głębi odbioru tej sztuki.
Józef Krzysztof Oraczewski urodził się w 1951 r. w Warszawie. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie na Wydziale Projektowania Plastycznego pod kierunkiem Kazimierza Nity, na Wydziale Malarstwa w pracowni Rajmunda Ziemskiego oraz na Wydziale Grafiki pod okiem Haliny Chrostowskiej. Dyplom uzyskał w 1975 r. Artysta uzupełniał jeszcze swoje wykształcenie na podyplomowym Studium Scenografii Teatralnej i Filmowej pod kierunkiem Józefa Szajny, które ukończył w 1977 r.
Artysta zajmuje się wieloma dziedzinami twórczości: malarstwem sztalugowym i monumentalnym, rysunkiem, grafiką i instalacjami przestrzennymi. Charakterystyczną cechą sztuki Józefa Oraczewskiego jest jej fakturowość – artysta na początku swojej drogi zajmował się zresztą właśnie malarstwem materii. W swoich pracach porusza najczęściej tematykę związaną z człowiekiem i jego egzystencją, samotnością i strachem. Niekiedy odwołuje się również do motywów biblijnych oraz mitologicznych. Przedstawia też architekturę.
Malarz wielokrotnie eksponował swoje prace w kraju i za granicą, m.in. w Warszawie, Poznaniu, czy izraelskiej Herzliyii. Jest artystą znanym szczególnie w Polsce oraz w Niemczech – wystawiał m.in. w Koloni, Düsseldorfie, Lipsku i Bochum. Jego prace były prezentowane również w innych miastach za granicą, np. w Nowym Jorku.
_______
Poprzez serię obrazów i instalacji Józef Krzysztof Oraczewski stawia widza przed wyzwaniem ponownego rozważenia swoich wcześniejszych przekonań o rzeczywistości i odkrycia głębszych, często ukrytych znaczeń naszego istnienia. Wystawa, która ma na celu zgłębienie idei kolizji, zarówno dosłownych, jak i metaforycznych, ma właśnie prowadzić do odkrycia nowych perspektyw, rozbudzenia woli przezwyciężenia dualizmu i ograniczeń, realizacji marzeń i zrywania się do lotu po porażkach, które są nieodłączną częścią życia. Dzięki wypracowanej latami przez Józefa Krzysztofa Oraczewskiego technice malarskiej, jego obrazy emanują trójwymiarowymi strukturami, które doskonale widać na ich powierzchni.
Prezentowane na wystawie dzieła w intencji ich autora, nie ograniczają się jedynie do roli wizualnej; posiadają one własną energię, wynikającą z różnorodnych zderzeń – relacji, ludzi, energii i światła.
W Muzeum Narodowym w Kielcach możliwe jest doświadczanie sztuki różnymi zmysłami. Obrazów Józefa Krzysztofa Oraczewskiego można dotykać. Tworząc obrazy, artysta starał się wydobyć trzeci wymiar. Mamy tu do czynienia ze strukturą reliefową, która jest wypukła i wykracza poza dwa wymiary obrazu. Symbolizuje wymiar głębi odbioru tej sztuki.
Józef Krzysztof Oraczewski urodził się w 1951 r. w Warszawie. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie na Wydziale Projektowania Plastycznego pod kierunkiem Kazimierza Nity, na Wydziale Malarstwa w pracowni Rajmunda Ziemskiego oraz na Wydziale Grafiki pod okiem Haliny Chrostowskiej. Dyplom uzyskał w 1975 r. Artysta uzupełniał jeszcze swoje wykształcenie na podyplomowym Studium Scenografii Teatralnej i Filmowej pod kierunkiem Józefa Szajny, które ukończył w 1977 r.
Artysta zajmuje się wieloma dziedzinami twórczości: malarstwem sztalugowym i monumentalnym, rysunkiem, grafiką i instalacjami przestrzennymi. Charakterystyczną cechą sztuki Józefa Oraczewskiego jest jej fakturowość – artysta na początku swojej drogi zajmował się zresztą właśnie malarstwem materii. W swoich pracach porusza najczęściej tematykę związaną z człowiekiem i jego egzystencją, samotnością i strachem. Niekiedy odwołuje się również do motywów biblijnych oraz mitologicznych. Przedstawia też architekturę.
Malarz wielokrotnie eksponował swoje prace w kraju i za granicą, m.in. w Warszawie, Poznaniu, czy izraelskiej Herzliyii. Jest artystą znanym szczególnie w Polsce oraz w Niemczech – wystawiał m.in. w Koloni, Düsseldorfie, Lipsku i Bochum. Jego prace były prezentowane również w innych miastach za granicą, np. w Nowym Jorku.
_______
Źródła: Muzeum Narodowe w Kielcach, internet
