Lech Adam Skawiński od 1946 roku jest kielczaninem. Od najmłodszych lat wyróżnia się wrażliwością artystyczną, którą prezentuje do dziś angażując się w działalność społeczną (ZHP, ZSP, kabarety i teatry studenckie, zespół chóralny, ruch radioamatorski). W kieleckiej Szkole Muzycznej uczył się gry na fortepianie, po maturze studiował na Uniwersytecie Warszawskim matematykę i informatykę.
W dzieciństwie ministrant marzący o zawodzie organisty, obecnie racjonalista i agnostyk, liberalny i tolerancyjny w poglądach, wymagający lecz nie gnębiący studentów ex-wykładowca matematyki i informatyki, ekscentryk w stylu życia, lgnący do ludzi samotnik. Nieprowokowany – milczek, zagadnięty – elokwentny gaduła i opowiadacz niesamowitych historii ze swego barwnego życiorysu. Niezależny jako artysta-amator (solista grający na fortepianie, gitarze, akordeonie, klarnecie, akompaniujący wokalistom i chórom, niegdyś również śpiewający estradowo i kameralnie przy ogniskach).
Niezapraszany – unika konkursów i rywalizacji, ale gra chętnie, dużo, lubi wymagające audytorium i cieszy się z pochwał. W Kielcach grał chyba na wszystkich estradach (WDK, KCK, DŚT, Zameczek, Targi, teatry, muzea, biblioteki, kluby studenckie) oraz w większości kawiarni, klubów i restauracji. Poza granice Kielc wyjeżdżał koncertować w Busku, Sandomierzu, Kazimierzu Dolnym, Ciechocinku, Krynicy, Zakopanem, Nałęczowie, Krakowie, Warszawie, Pradze, Wiedniu, Rzymie, Budapeszcie, Monachium, Berlinie, Norymberdze oraz w wielu mniejszych miejscowościach, gdzie akurat przebywał.
W jego planach znajduje się wyjazd do Francji (Paryż) i Hiszpanii (Barcelona). Zamierza jechać tam swoim kamperem, zarabiając po drodze muzykowaniem i sprzedając płyty z 3-częściowego albumu, na którym znajduje się około 50 utworów. Grywa melodyjną muzykę popularną i rozrywkową, starsze piosenki polskie i światowe przeboje z dawnych lat, standardy jazzowe w stylu swing, najczęściej ze słuchu, improwizując i bawiąc się muzyką.
W dzieciństwie ministrant marzący o zawodzie organisty, obecnie racjonalista i agnostyk, liberalny i tolerancyjny w poglądach, wymagający lecz nie gnębiący studentów ex-wykładowca matematyki i informatyki, ekscentryk w stylu życia, lgnący do ludzi samotnik. Nieprowokowany – milczek, zagadnięty – elokwentny gaduła i opowiadacz niesamowitych historii ze swego barwnego życiorysu. Niezależny jako artysta-amator (solista grający na fortepianie, gitarze, akordeonie, klarnecie, akompaniujący wokalistom i chórom, niegdyś również śpiewający estradowo i kameralnie przy ogniskach).
Niezapraszany – unika konkursów i rywalizacji, ale gra chętnie, dużo, lubi wymagające audytorium i cieszy się z pochwał. W Kielcach grał chyba na wszystkich estradach (WDK, KCK, DŚT, Zameczek, Targi, teatry, muzea, biblioteki, kluby studenckie) oraz w większości kawiarni, klubów i restauracji. Poza granice Kielc wyjeżdżał koncertować w Busku, Sandomierzu, Kazimierzu Dolnym, Ciechocinku, Krynicy, Zakopanem, Nałęczowie, Krakowie, Warszawie, Pradze, Wiedniu, Rzymie, Budapeszcie, Monachium, Berlinie, Norymberdze oraz w wielu mniejszych miejscowościach, gdzie akurat przebywał.
W jego planach znajduje się wyjazd do Francji (Paryż) i Hiszpanii (Barcelona). Zamierza jechać tam swoim kamperem, zarabiając po drodze muzykowaniem i sprzedając płyty z 3-częściowego albumu, na którym znajduje się około 50 utworów. Grywa melodyjną muzykę popularną i rozrywkową, starsze piosenki polskie i światowe przeboje z dawnych lat, standardy jazzowe w stylu swing, najczęściej ze słuchu, improwizując i bawiąc się muzyką.
