Zbigniew Sikora urodził się w 1985 r. w Warszawie. Jest absolwentem Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom realizował w pracowni prof. Jarosława Modzelewskiego (2010 r.). Uczęszczał także do Pracowni Alternatywnego Obrazowania prowadzonej przez prof. Włodzimierza Szymańskiego przy Wydziale Sztuki Mediów i Scenografii oraz na specjalizację do Pracowni Sztuki w Przestrzeni Publicznej kierowanej przez prof. Mirosława Duchowskiego.
Od 2009 r. współtworzy Stowarzyszenie Artystyczne "Front Sztuki" i działa w Kamienicy Artystycznej TA3 na warszawskiej Ochocie.
W latach 2013–2014 pełnił funkcję asystenta prof. Mirosława Duchowskiego w Pracowni Sztuki w Przestrzeni Publicznej na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Pracuje w Społecznej Akademii Nauk w Warszawie, gdzie od 2018 r. jest kierownikiem kierunku grafika, a od 2019 r. prodziekanem Wydziału Nauk Stosowanych. W 2019 r. uzyskał stopień doktora sztuki – pracę doktorską zrealizował i obronił na Wydziale Artystycznym i Pedagogicznym Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach.
Zbigniewa Sikorę od zawsze fascynują tkanka miejska oraz wszechobecne w metropoliach nowe technologie. Tak jak wszystko mają one swoje dobre i złe strony. Artysta uważa, że dzięki technologii żyje się łatwiej, a jednocześnie wypiera ona bezpośrednie relacje międzyludzkie. Pozwala na większą inwigilację społeczeństwa, odbieranie swobód obywatelskich, a paradoksalnie daje możliwość ucieczki przed tą kontrolą – nieskrępowany przepływ środków finansowych, brak regulacji państwowych. W ostatnim czasie Sikora obok tradycyjnych technik zaczął wykorzystywać do tworzenia swoich prac nowe narzędzie – AI.
W projekcie "Concordia Discors / Harmonia Sprzeczności" Zbigniew Sikora prezentuje zbiór prac, w których odkrywamy niezwykłą syntezę między światem materialnym a technologicznym. Inspirując się miastem, mapami oraz technologią, artysta stworzył fascynujący dialog pomiędzy mikro- i makroświatem. Poprzez wplecenie elektroniki, elementów takich jak podzespoły, układy scalone, procesory, tranzystory w tkaninę miejskiej rzeczywistości, Sikora ukazał paradoks harmonii i sprzeczności, które kształtują nasz świat.
Tytuł dla projektu artysta zaczerpnął od Horacego, rzymskiego poety, który pierwszy raz użył tego sformułowania w swoich "Listach". Idea "concordia discors", tłumaczona na język polski jako "niezgodna zgoda" bądź "rozbieżna jednomyślność", odnosi się do harmonii wynikającej z różnorodności lub sprzeczności. Horacy opisywał tę koncepcję jako sposób na osiągnięcie zgodności poprzez elementy różniące się od siebie, tworząc w rezultacie równowagę. Oznacza to, że z pozoru opozycyjne lub różne składowe mogą współistnieć w harmonii, tworząc coś większego niż suma ich części, co ukazuje piękno różnorodności i złożoności świata.
Ta opozycja u Sikory widoczna jest na wielu płaszczyznach, między innymi: ludzkość – technologia, skala mikro i makro w postaci elektroniki i tkanki miejskiej, zestawienie duże – małe, czy dzieciństwo – życie dorosłe.
Więcej informacji o wystawie: Zbigniew Sikora – Concordia Discors...
Kuratorką wystawy jest Stanisława Zacharko-Łagowska, dyr. BWA w Kielcach.
_______
Źródła: BWA w Kielcach | zbigsikora.com
Od 2009 r. współtworzy Stowarzyszenie Artystyczne "Front Sztuki" i działa w Kamienicy Artystycznej TA3 na warszawskiej Ochocie.
W latach 2013–2014 pełnił funkcję asystenta prof. Mirosława Duchowskiego w Pracowni Sztuki w Przestrzeni Publicznej na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Pracuje w Społecznej Akademii Nauk w Warszawie, gdzie od 2018 r. jest kierownikiem kierunku grafika, a od 2019 r. prodziekanem Wydziału Nauk Stosowanych. W 2019 r. uzyskał stopień doktora sztuki – pracę doktorską zrealizował i obronił na Wydziale Artystycznym i Pedagogicznym Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach.
Zbigniewa Sikorę od zawsze fascynują tkanka miejska oraz wszechobecne w metropoliach nowe technologie. Tak jak wszystko mają one swoje dobre i złe strony. Artysta uważa, że dzięki technologii żyje się łatwiej, a jednocześnie wypiera ona bezpośrednie relacje międzyludzkie. Pozwala na większą inwigilację społeczeństwa, odbieranie swobód obywatelskich, a paradoksalnie daje możliwość ucieczki przed tą kontrolą – nieskrępowany przepływ środków finansowych, brak regulacji państwowych. W ostatnim czasie Sikora obok tradycyjnych technik zaczął wykorzystywać do tworzenia swoich prac nowe narzędzie – AI.
W projekcie "Concordia Discors / Harmonia Sprzeczności" Zbigniew Sikora prezentuje zbiór prac, w których odkrywamy niezwykłą syntezę między światem materialnym a technologicznym. Inspirując się miastem, mapami oraz technologią, artysta stworzył fascynujący dialog pomiędzy mikro- i makroświatem. Poprzez wplecenie elektroniki, elementów takich jak podzespoły, układy scalone, procesory, tranzystory w tkaninę miejskiej rzeczywistości, Sikora ukazał paradoks harmonii i sprzeczności, które kształtują nasz świat.
Tytuł dla projektu artysta zaczerpnął od Horacego, rzymskiego poety, który pierwszy raz użył tego sformułowania w swoich "Listach". Idea "concordia discors", tłumaczona na język polski jako "niezgodna zgoda" bądź "rozbieżna jednomyślność", odnosi się do harmonii wynikającej z różnorodności lub sprzeczności. Horacy opisywał tę koncepcję jako sposób na osiągnięcie zgodności poprzez elementy różniące się od siebie, tworząc w rezultacie równowagę. Oznacza to, że z pozoru opozycyjne lub różne składowe mogą współistnieć w harmonii, tworząc coś większego niż suma ich części, co ukazuje piękno różnorodności i złożoności świata.
Ta opozycja u Sikory widoczna jest na wielu płaszczyznach, między innymi: ludzkość – technologia, skala mikro i makro w postaci elektroniki i tkanki miejskiej, zestawienie duże – małe, czy dzieciństwo – życie dorosłe.
Więcej informacji o wystawie: Zbigniew Sikora – Concordia Discors...
Kuratorką wystawy jest Stanisława Zacharko-Łagowska, dyr. BWA w Kielcach.
_______
Źródła: BWA w Kielcach | zbigsikora.com
