Kazimierz SOKOŁOWSKI – urodził się 1 lipca 1955r. w Rutkach – Kossakach w woj. podlaskim.
Jest absolwentem Politechniki Świętokrzyskiej (dr inż. budownictwa lądowego). W latach 1979- 2022 pracownik naukowy, dydaktyczny, adiunkt, kanclerz i wicekanclerz Politechniki Świętokrzyskiej. Autor/współautor około 20 prac naukowych, rzeczoznawca budowlany. Laureat dwóch prestiżowych nagród Budowa Roku za projekty w kategorii budynki biurowe i mieszkalne.
Początki pasji fotografowania łączą się z rozpoczęciem w 1974 roku studiów na Politechnice Świętokrzyskiej i przystąpieniem do prężnie działającej przy tej uczelni, pod kierownictwem Andrzeja Borysa, Studenckiej Grupy Fotograficznej KWANT. Ówczesna działalność twórcza, to wieloletnie dokumentowanie życia kieleckiego środowiska studenckiego, którego był uczestnikiem i obserwatorem oraz dokumentowanie życia małej społeczności wiejskiej w rejonie Staszowa. Prace prezentowane były na 42 wystawach fotograficznych, w tym kilku indywidualnych m.in. na III Ogólnopolskim Biennale Fotografii Studenckiej (1978),), VIII i IX Gorzowskich Konfrontacjach Fotograficznych "KONFRONTACJE '77" i "KONFRONTACJE '78 ", III i IV Dorocznej Wystawie Fotografii Okręgu Świętokrzyskiego ZPAF(1978, 1979),Konkursie Fotografii Polskiej "Złocisty Jantar 79’’, Wystawie Fotografii "Rodzina Polska"(1979), Biennale Fotografii Artystycznej "Dziecko” (1981, 1982), Wystawie Fotografii Socjologicznej (1981).
Kazimierz Sokołowski o sobie:
„Od lat fotografuję góry- fascynuje mnie ich surowe piękno, ale i potęga. Stanięcie na wysokim szczycie i spojrzenie w dół na znajdującą się u naszych stóp ziemię jest jednym z tych doświadczeń, które pozwalają obudzić w nas najgłębsze uczucia.
Wielu próbuje zrozumieć, co tak naprawdę ciągnie ludzi w góry, szczególnie w te najwyższe. Dla mnie obcowanie z górami jest przeżyciem estetycznym, kulturowym i w części sportowym, a kiedy do górskich wędrówek dołączam fotografowanie- również artystycznym. To wielogodzinne polowanie na światło i niezwykłe zjawiska atmosferyczne, znajdywanie ciekawych planów, interesujących kształtów i form oraz chwytanie ulotnych chwil. To pasja i nałóg, trwające latami, efektem których są prezentowane prace. Chciałem w tym surowym, pięknym świecie pokazać też człowieka, jego odwieczne dążenie do zdobywania szczytów, a nawet spojrzenie na nie z jeszcze wyższej perspektywy- z góry”.
Prezentowane na wystawie prace powstały w latach 2014-2022.
(źródło: ZPAF)
