Urodził się w 1956 roku w Kielcach i to właśnie z tym miastem związał swoją artystyczną karierę. Jego główną pasją był rysunek oraz malarstwo sztalugowe. Najczęściej używał akrylu oraz oleju na płótnie. Po raz pierwszy dał się poznać szerszej publiczności w 1988 roku podczas wystawy „Obrazy Irracjonalne” zorganizowanej przez Biuro Wystaw Artystycznych Kielcach. Na tym etapie swojej twórczości inspirowały go mocno dzieła Zdzisława Beksińskiego. Stąd w jego płótnach dominowała aura tajemniczości i wszechobecnej metafory. Nie ustając w poszukiwaniach własnego stylu wciąż malował. Jego obrazy cieszyły się wzięciem. Mówiło się, że nie może zebrać prac na indywidualną wystawę bo wszystko sprzedawał.
W 1999 roku, wraz Bogdanem Ptakiem, Jackiem Nowakowskim oraz Markiem Wawro, prezentował swoje prace w przełomowej dla niego ekspozycji „Czterech z Kielc”, która pokazywana była w całym kraju i za granicą. To tam po raz pierwszy ukazał cykl który właściwie kontynuował do śmierci „Przedmioty bez specjalnych wartości”. Jego prace, z abstrakcje balansujące na granicy realizmu, często ukazywały proste przedmioty, lecz skupiały się na tych ich cechach, których na co dzień nie dostrzegamy. Fascynowało go ukryte piękno. Malował tez znakomite pejzaże. Inteligentny, sympatyczny, miły a także niezmiernie precyzyjny zarówno w życiu prywatnym jak i swojej twórczości- tak wspominają go ci, którzy mieli okazję go poznać.
