„(…) Kilkaset fotografii, utworów plastycznych, makiet, dokumentacji technicznych, planów architektonicznych, (…) składa się na uporządkowany w czasie i treści przegląd żyjącego/zmieniającego się miasta. Kilkanaście dowolnie wyznaczonych kategorii, na które podzielone zostały wykorzystane tu „dokumenty wizualne”, jest zaledwie zachętą do osobistego aktywnego spojrzenia, przyjęcia postawy świadomego użytkownika. Najliczniejsze są fotografie (...) Dzieła plastyczne: obrazy, ryciny, rysunki i szkice, także przestrzenne makiety, wybrano nie ze względu na ich wartość artystyczną, ale dokumentacyjną, a jednocześnie jako przykłady świadomie zdeformowanego, subiektywnego stosunku ich autorów do przedstawianego tematu (…)” - fragment ze wstępu do katalogu
Album „Wizerunek miasta” to subiektywny wybór materiałów, które dokumentują rozwój Kielc. Oprócz najstarszych zachowanych grafik i rysunków szczególnie interesujące są zdjęcia, na których widać, jak rozbudowywało się i zmieniało miasto. Perełkami są zdjęcia monumentalnych kieleckich budynków, które nie przetrwały próby czasu, jak XIX-wiecznej Cerkwi Wniebowstąpienia Pańskiego i pierwszego dworca kolejowego z okresu zaborów czy – najstarszego z dotąd wymienionych - Gmachu Leonarda wyburzonego w połowie lat 70. XX wieku, którego niewiele już osób pamięta, a dla reszty jest on dziś kompletną niewiadomą. Równie interesujące co zmiany w centrum miasta (skrzętnie opisane kolejnymi podtytułami rozdziałów i opatrzone komentarzami), które kielczanie rozpoznają na kolejnych fotografiach, są ewolucje zachodzące na obrzeżach - budujące się miejskie dzielnice, ale i np. podmiejski Białogon wraz z hutą i przyfabryczną osadą. Spory fragment w książce poświęcony jest Karczówce – od dawna wpisanej w miejski krajobraz, jednak nieco osobnej, zarówno z uwagi na położenie jak i klasztorny charakter. Dziś wiele osób zapomniało już o historii wydobywczej związanej ze wzgórzem, czemu wyraz dał już w XVII wieku Jan Filip Carosi, portretując liczne szyby górnicze na wzgórzu.
Tekst: Krzysztof Myśliński - MHK
Album „Wizerunek miasta” to subiektywny wybór materiałów, które dokumentują rozwój Kielc. Oprócz najstarszych zachowanych grafik i rysunków szczególnie interesujące są zdjęcia, na których widać, jak rozbudowywało się i zmieniało miasto. Perełkami są zdjęcia monumentalnych kieleckich budynków, które nie przetrwały próby czasu, jak XIX-wiecznej Cerkwi Wniebowstąpienia Pańskiego i pierwszego dworca kolejowego z okresu zaborów czy – najstarszego z dotąd wymienionych - Gmachu Leonarda wyburzonego w połowie lat 70. XX wieku, którego niewiele już osób pamięta, a dla reszty jest on dziś kompletną niewiadomą. Równie interesujące co zmiany w centrum miasta (skrzętnie opisane kolejnymi podtytułami rozdziałów i opatrzone komentarzami), które kielczanie rozpoznają na kolejnych fotografiach, są ewolucje zachodzące na obrzeżach - budujące się miejskie dzielnice, ale i np. podmiejski Białogon wraz z hutą i przyfabryczną osadą. Spory fragment w książce poświęcony jest Karczówce – od dawna wpisanej w miejski krajobraz, jednak nieco osobnej, zarówno z uwagi na położenie jak i klasztorny charakter. Dziś wiele osób zapomniało już o historii wydobywczej związanej ze wzgórzem, czemu wyraz dał już w XVII wieku Jan Filip Carosi, portretując liczne szyby górnicze na wzgórzu.
Tekst: Krzysztof Myśliński - MHK
