„Czarna zima” to opowieść osadzona w czasach, w których niespotykane warunki atmosferyczne oraz uzdrowienia tłumaczone były siłami magicznymi, a wśród zwykłych obywateli żyły wampiry oraz legendarne stwory. Głównym bohaterem powieści jest Jakub Borzęcki, który dzięki swoim niezwykłym umiejętnościom, uzyskanym wraz z nadaniem mu Słonecznego Kamienia, staje się autorytetem nie tylko dla swoich podwładnych, ale również dla władcy - księcia d’Enghiena. Książę, mając na uwadze liczne uzdrowienia dokonane przez Borzęckiego, powierza mu zadanie odnalezienia i unicestwienia nieznanej bestii, odpowiedzialnej za krwawe ataki na ludziach. Niepokój wśród obywateli dodatkowo wzmagany jest przez przewodników kościołów głoszących bliskie nadejście końca świata. Jakub razem z oddanym mu pułkiem wyrusza na poszukiwania bestii. Z dnia na dzień warunki pogodowe pogarszają się. Zewsząd nadciągają czarne chmury. Silne mrozy oraz nieustające opady śniegu utrudniają podróż. Wśród maszerujących pojawia się znienacka tajemnicza i piękna kobieta – Zofia, która staje z Jakubem ramię w ramię na czele pułku. Zofia budzi wśród podwładnych Jakuba Borzęckiego jednocześnie lęk oraz pożądanie. Jej przybycie jest zawsze niespodziewane, a kolejne zniknięcia coraz bardziej podejrzane. Słoneczny Kamień tlący się delikatnym światłem w kieszeni Jakuba dodaje sił jemu i jego towarzyszom, jednak im bliżej rozwiązania zagadki bestii, tym trudniej go opanować. Jakub nie zawsze może przewidzieć skutek jego działania. Borzęcki jednak nie poddaje się i prowadzi ludzi ku odkryciu tajemnicy napaści.
„Czarna zima” jest typową powieścią o legendach, wampirach, bestiach oraz tłumionej miłości. Mimo powolnej akcji i niedomkniętych wątków, autor do ostatniej strony trzyma czytelnika z dala od rozwiązania zagadki bestii, które ostatecznie okazuje się zaskakujące. Opowieść doskonale oddaje właściwe ludziom ślepe kierowanie się nakazami władców, niewiedzę oraz wiarę w magiczne moce. Choć autorowi daleko jeszcze do klasycznych dzieł Sapkowskiego, to „Czarna zima” powinna zagościć na półce fanów średniowiecznej fantastyki.
Zima trwa w nieskończoność. Siarczysty mróz, niebo zaciągnięte czarnymi chmurami, dni tak ciemne, że trudno odróżnić je od nocy. Brutalne ataki nieznanego zwierzęcia nasilają się. Przygnębienie i niemoc ogarnia wszystkie stany: chłopów, rycerzy i arystokrację. Nadciągają ponure czasy dla każdego stworzenia. Oddział księcia d’Enghiena pod dowództwem Jakuba Borzęckiego ma za zadanie uporać się z czyhającym wszędzie niebezpieczeństwem. Wyrusza zatem w poszukiwaniu źródła krwawych napaści, wspomagany przez moc Słonecznego Kamienia. Maszerujący pułk nieustannie musi zmagać się z przeciwnościami losu. Niepokój wzbudzają także wizyty tajemniczej Zofii oraz jej ingerencja w poczynania komisarza Jakuba.
Maciej Kusztal – przedstawiciel młodego pokolenia pisarzy urodzonych w latach 80. W jego twórczości można odnaleźć ślady inspiracji zarówno twórczością awangardową, jak i tradycją spod znaku Sienkiewicza. Ekscentryczny student ochrony środowiska na Uniwersytecie im. Jana Kochanowskiego w Kielcach. Sam siebie nazywa „archetypicznym kozakiem zaporoskim”. Obecnie mieszka w Końskich.
Tekst: Daria Bednarek - Wydawnictwo Papierowy Motyl
