W spektaklu występuje zespół artystów, który składa się z tancerek i tancerzy Kieleckiego Teatru Tańca oraz czterech tancerek i dwóch tancerzy gościnnych wybranych w otwartym konkursie w ramach programu „Przestrzenie Sztuki – Taniec”. Choreografię przygotowała Anna Nowak, artystka z ponad 20-letnim doświadczeniem na arenie międzynarodowej, wraz z asystentką Pauliną Jaksim. Muzykę do spektaklu skomponował Maciej Zakrzewski, a w jednej z końcowych scen wykorzystany został także utwór pt. „Wspomnienie” Czesława Niemena. Za kostiumy i scenografię odpowiada Dominika Soszka, a za światło Anna Nowak i Grzegorz Pańtak. Współtwórcą widowiska jest również Paweł Madaliński, który przygotował scenografię audiowizualną.
„Czuły” to spektakl o relacjach, które są ukazane za pomocą różnych układów choreograficznych, prezentowanych przez tancerzy solo, w duetach, triach, kwartetach i większych grupach. Są to relacje damsko-męskie, ale również damsko-damskie i męsko-męskie. Poszczególne sceny są odtwarzane przez tancerzy z ogromnym zaangażowaniem, niektóre są powtarzane. Większość układów jest skomplikowana i bardzo wymagająca, co można zauważyć, uważnie obserwując artystów. Niektóre sceny są niezrozumiałe, ale być może jest to celowy zabieg, ponieważ każdy z odbiorców może zinterpretować je w inny sposób, a sama choreografka podkreśla, że treść obrazów, które pojawiają się na scenie, tworzą zarówno tancerze, jak i widzowie. Trudno jest jednak skupić uwagę na wszystkich artystach jednocześnie, dlatego na pewno każdy widz dostrzeże w poszczególnych scenach coś innego.
Dokładne ruchy i mimikę twarzy tancerzy można za to obserwować na dużym ekranie, na którym są wyświetlane sceny, jakie zostały nagrane podczas przygotowania spektaklu w kamieniołomie Kopulak koło Suchedniowa. Pojawia się on na kilka minut pod koniec spektaklu. Miejsce to stanowi idealną scenografię do spektaklu, ponieważ urzeka swoim niezwykłym krajobrazem, na który składają się czerwone podłoże, olbrzymie bloki skalne porozrzucane po całym terenie i jezioro z rdzawą wodą. Dodatkowo, można doszukać się tu relacji człowieka z naturą, o czym również pisze w swoich esejach Olga Tokarczuk.
Każdy z nas ma inne doświadczenia życiowe i łączą nas różne relacje z innymi ludźmi. W związku z tym, że różnimy się od siebie, każdy inaczej odbierze „Czułego”. Wielu osobom na pewno się on spodoba, ale jest to też spektakl, który znajdzie również swoich przeciwników.
