Czwartek, 7 maja 2026 - Augusta, Gizeli, Ludomiry

Poprawna polszczyzna w matematyce A A A

Czwartek, 3 stycznia 2013 Autor: Edyta Ruszkowska
Mam pytanie dotyczące używania poprawnej polszczyzny w matematyce. Załóżmy, że mamy zbiór, który posiada indeks dolny, na przykład D_n, i jakiś element, powiedzmy x, leżący w nim. Powinniśmy mówić wtedy, że element x leży w „de en” czy też, że leży w „de enie”?

Nie jestem specjalistą z zakresu matematyki. Jak rozumiem, D_n jest jednym z możliwych oznaczeń (nazw) indeksu dolnego. D_n można porównać ze skrótowcami literowymi (każda litera wymawiana jest oddzielnie), które w wymowie kończą się na spółgłoskę (w tym wypadku na „n”). Tak zakończone formy zasadniczo podlegają odmianie, np. ISBN (i-es-be-en) – Nie ma ISBN-u (i-es-be-e-nu), KPN (ka-pe-en) – Działała w KPN-ie (ka-pe-e-nie), PWN (pe-wu-en) – Pracuję w PWN-ie (pe-wu-e-nie). Również poprawne, choć traktowane jako rzadsze, są formy nieodmienne: Nie ma ISBN, Działała w KPN, Pracuję w PWN. Tak więc należałoby zaakceptować obydwie możliwości wymowy: Element x leży w D_n („de-enie” lub „de-en”).

Porad językowych udziela prof. zw. dr hab. Marek Ruszkowski – językoznawca, autor ponad 170 publikacji, w tym 10 książek, pracownik naukowy Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach, rzeczoznawca podręczników szkolnych Ministerstwa Edukacji Narodowej.

Pytania do prof. Marka Ruszkowskiego prosimy przesyłać na adres: pik@wdk-kielce.pl (w tytule prosimy zaznaczyć „Porady językowe”).
Powered by Actualizer & Heuristic
Copyright © 2014 by PIK KIELCE
Licznik odwiedzin: 75 434 586
Polityka prywatności | Mapa strony

Cookies

Ta strona korzysta z cookies, które instalowane są w Twojej przeglądarce, więcej informacji w Polityce Prywatności