Harcerstwo w Polsce powstało w 1911 roku, na wzór organizacji skautowej stworzonej przez sir Roberta Baden–Powella w Wielkiej Brytanii. Ruch przeniesiony został do Polski przez Andrzeja Małkowskiego. Formalnie ZHP powstało w 1918 roku, tuż po odzyskaniu przez Polskę niepodległości. W latach dwudziestych związek był współzałożycielem Światowej Organizacji Ruchu Skautowego (WOSM) i Światowego Stowarzyszenia Przewodniczek i Skautek (WAGGGS). Podczas II wojny światowej ZHP nie zawiesiło swojej działalności. Stało się wówczas organizacją konspiracyjną, przyjmując kryptonim Szare Szeregi i kontynuowało swoją misję wychowawczą. W 1945 ZHP wyszedł z podziemia i podjął pracę wychowawczą. Pomimo nacisków władz komunistycznych nie przekształcił się w organizację typu pionierskiego i w roku 1950 został rozwiązany. Dopiero w 1956 r., na tzw. Zjeździe Łódzkim, ZHP zostało reaktywowane.
Związek Harcerstwa Polskiego jest ogólnopolskim, patriotycznym stowarzyszeniem, należącym do światowego ruchu skautowego. Jest największą w Polsce organizacją otwartą i apolityczną, wychowującą dzieci i młodzież poprzez wspieranie ich we wszechstronnym rozwoju i kształtowaniu charakteru. Liczy ok. 125 297 członków. Głównym celem jego działania jest wychowanie młodzieży na prawych i aktywnych obywateli w duchu wartości zawartych w Prawie Harcerskim. ZHP to przede wszystkim ruch społeczny kształtujący postawy i charaktery. Podstawowymi harcerskimi wartościami, zapisanymi w Obietnicy i Prawie Zucha oraz Przyrzeczeniu i Prawie Harcerskim są: patriotyzm, braterstwo, przyjaźń, służba, wiara, praca, sprawiedliwość, wolność i pokój. Wychowanie w ZHP opiera się na normach kulturowych i etycznych wartościach chrześcijańskich, kształtuje postawę szacunku wobec każdego człowieka. Odbywa się w czterech pionach: zuchy (6-10 lat), harcerki i harcerze (11-13 lat), harcerki i harcerze starsi (14-16 lat), wędrowniczki i wędrownicy (16-25 lat).
Zasadami harcerskiego wychowania są:
Służba – czynna, pozytywna postawa wobec świata i drugiego człowieka, służba Bogu, Polsce i bliźnim;
Braterstwo – przyjacielska i serdeczna postawa wobec innych;
Praca nad sobą – nieustanne kształtowanie i doskonalenie własnej osobowości.
Najwyższą władzą Związku Harcerstwa Polskiego jest Zjazd ZHP. W okresie pomiędzy zjazdami władzami naczelnymi są: Przewodniczący ZHP, Rada Naczelna ZHP, Naczelnik ZHP, Główna Kwatera ZHP, Centralna Komisja Rewizyjna ZHP, Naczelny Sąd Harcerski ZHP. Jednostkami terenowymi Związku Harcerstwa Polskiego są: chorągiew - na poziomie wojewódzkim, hufiec - najczęściej na poziomie powiatowym. Podstawowymi jednostkami organizacyjnymi są: gromady, które dzielą się wewnętrznie na szóstki zuchowe, drużyny, które dzielą się wewnętrznie na zastępy lub patrole, kręgi, inne jednostki działające na zasadzie kręgu lub drużyny. Jednostki te mogą się łączyć w: szczepy, związki drużyn.
Źródło:
www.zhp.pl
