Wiktor Jackowski urodził się w 1987 roku w Kielcach. W 2011 r. ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie, broniąc dyplom pod kierunkiem prof. Stanisława Rodzińskiego na Wydziale Malarstwa. W 2010 r. odbył staż w ramach programu Socrates-Erasmus w L’école Estienne w Paryżu. W 2013 mieszkał na karaibskiej wyspie Arubie, gdzie wykonywał prace malarskie dla lokalnego kościoła. W latach 2013-2015 mieszkał w Gdańsku, pracując przy produkcji malarskiego filmu animowanego Loving Vincent. W 2016 r. przeprowadził się do Aten, aby nadzorować greckie studio tejże produkcji. Obecnie mieszka i pracuje w Krakowie.
Tematyka mojego malarstwa jest rozpięta między dwoma zagadnieniami. Pierwszym stało się szeroko pojęte poczucie deficytu treści, puste nośniki informacji wyrażające nicość, rzeczywistość wypłukana z sensu, za to głośno manifestująca owy brak. Drugim tematem który skupia moją twórczą uwagę jest malarska interpretacja cytatu z „Solaris” S. Lema: „Nie potrzeba nam innych światów. Potrzeba nam luster". Badam za jego pomocą swoje pojmowanie zjawiska odbicia lustrzanego jako przedłużenia widzialnego uniwersum. Intryguje mnie aspekt symboliki zwierciadła, który można przypisać też obrazom, czy szerzej – sztuce. Przy ilustrowaniu owych zagadnień posługuję się realizmem, który nierzadko redukuję pod względem kolorystycznym i kompozycyjnym dla uwypuklenia wyrazu portretowanej sceny. Materiałem wyjściowym do prac przy obrazach są zazwyczaj wykonane przeze mnie fotografie, choć zdarza mi się malować również kadry z filmów czy zdjęciowe materiały prasowe.
Tematyka mojego malarstwa jest rozpięta między dwoma zagadnieniami. Pierwszym stało się szeroko pojęte poczucie deficytu treści, puste nośniki informacji wyrażające nicość, rzeczywistość wypłukana z sensu, za to głośno manifestująca owy brak. Drugim tematem który skupia moją twórczą uwagę jest malarska interpretacja cytatu z „Solaris” S. Lema: „Nie potrzeba nam innych światów. Potrzeba nam luster". Badam za jego pomocą swoje pojmowanie zjawiska odbicia lustrzanego jako przedłużenia widzialnego uniwersum. Intryguje mnie aspekt symboliki zwierciadła, który można przypisać też obrazom, czy szerzej – sztuce. Przy ilustrowaniu owych zagadnień posługuję się realizmem, który nierzadko redukuję pod względem kolorystycznym i kompozycyjnym dla uwypuklenia wyrazu portretowanej sceny. Materiałem wyjściowym do prac przy obrazach są zazwyczaj wykonane przeze mnie fotografie, choć zdarza mi się malować również kadry z filmów czy zdjęciowe materiały prasowe.
