Piotr Gan urodził się 7 stycznia 1914 r. w Kamieńcu Podolskim. Do szkoły podstawowej uczęszczał we Włodzimierzu, gdzie jego ojciec - sędzia grodzki otrzymał kolejną posadę. Gimnazjum ukończył w Sarnach, a liceum w Wilnie. W klasie maturalnej, jako wolny słuchacz, rozpoczął studia w klasie śpiewu (baryton) wileńskiego Konserwatorium Muzycznego. W 1939 roku Piotr Gan otrzymał dyplom artysty-śpiewaka i zatrudnił się jako leśniczy w Dyrekcji Lasów Państwowych w Wilnie. Niedługo później wybucha II wojna światowa. Piotr Gan nawiązał kontakty z ruchem oporu. Wraz z rodziną został wysłany na roboty do Niemiec, ale dzięki przekupieniu konwojentów uciekł z kolejowego transportu. Osiedlił się w Starachowicach. Z końcem wojny rozpoczął pracę w tamtejszym Starostwie Powiatowym. Awansował na stanowisko kierownika Wydziału Kultury, a po roku został zastępcą dyrektora Wydziału Kultury Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach. Realizował różne zadania kulturalno-społeczne. Poznał region świętokrzyski i nawiązał liczne kontakty, co zaowocowało wystawami twórczości ludowej. Z kolei swoje zamiłowanie do muzyki wykorzystywał, angażując się w organizację przeglądów kapel ludowych. Od połowy lat 50. Piotr Gan publikował artykuły w dodatku kulturalnym „Słowa Ludu”, ale dosyć szybko uległ magii radia. Współpracaował, m.in. w charakterze śpiewaka z kielecką Orkiestrą Symfoniczną. Z początkiem lat 60. rozpoczął wędrówki po regionie i zapisywanie dźwiękowej tradycji świętokrzyskiej ziemi na magnetycznej taśmie. Prawie co tydzień wyjeżdżał w teren i dokumentował twórczość ludową regionu. Miał też Piotr Gan swój udział w powstawaniu kolekcji Muzeum Ludowych Instrumentów Muzycznych w Szydłowcu, działalności Zespołu Pieśni i Tańca „Kielce”, organizacji cyklu wykładów dla Towarzystwa Łączności z Polonią, współpracy z Instytutem Sztuki Ludowej PAN. Przez wszystkie lata działalności nagraniowo-dokumentacyjnej Piotr Gan pisał artykuły prasowe do specjalistycznych periodyków oraz wydawał swe prace.
W uznaniu osiągnięć przyznano mu Srebrny Krzyż Zasługi, aż czterokrotnie Nagrodę im. Oskara Kolberga, wielokrotnie odznakę Zasłużonego Działacza Kultury, odznaki Zasłużonego dla województwa kieleckiego i radomskiego, a pośmiertnie uhonorowano go Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Piotr Gan zmarł 6 kwietnia 1983 r. Jego grób znajduje się na kieleckim cmentarzu prawosławnym.
Od roku 1984 główna nagroda dla najlepszej kapeli konkursu Buskich Spotkań z Folklorem, którą przyznaje Polskie Radio Kielce nosi imię Piotra Gana.
W uznaniu osiągnięć przyznano mu Srebrny Krzyż Zasługi, aż czterokrotnie Nagrodę im. Oskara Kolberga, wielokrotnie odznakę Zasłużonego Działacza Kultury, odznaki Zasłużonego dla województwa kieleckiego i radomskiego, a pośmiertnie uhonorowano go Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Piotr Gan zmarł 6 kwietnia 1983 r. Jego grób znajduje się na kieleckim cmentarzu prawosławnym.
Od roku 1984 główna nagroda dla najlepszej kapeli konkursu Buskich Spotkań z Folklorem, którą przyznaje Polskie Radio Kielce nosi imię Piotra Gana.
Źródło: piotrgan.pl
