Daniela Kowalska – poetka - urodziła się 13 lutego 1943 r. w Kielcach. Społecznie pełniła funkcje prezesa Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych oraz prezes Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Morawickiej. Jest członkiem Zarządu Katolickiego Stowarzyszenia "Civitas Christiana" w Kielcach. Swój warsztat twórczy doskonaliła pod kierunkiem dr hab. Heleny Wolny. Wiersze Danieli Kowalskiej publikowano w prasie w Kielcach, Staszowie, Szczawnicy oraz w pracach zbiorowych. Wydała tomiki wierszy: "Patrzę na światło" (1991), "Sen o życiu" (1993), "Jabłoń" (1997). Za pracę twórczą została nagrodzona wieloma nagrodami i wyróżnieniami. Zdobyła wyróżnienie za opowiadanie "Moje szczęście" w Ogólnopolskim Konkursie "Przyjaciółki" (1977), pierwszą nagrodę za wiersz "Zmartwychwstanie" (1996) i II nagrodę za wiersz "Zwiastun życia" (1995) oraz wyróżnienie w IV Ogólnopolskim Konkursie Poetyckim im. Eryka Pietruszaka (1998) za wiersz "Wieczność słowa". Z okazji 10-lecia istnienia Grupy Literackiej UTW jej książka "Jabłoń" została wyróżniona nagrodą "Złoty kaganek" (1998). W 1999 r. opowiadanie Danieli Kowalskiej pt. "Zacni ludzie" zostało wydrukowane w książce „Powroty do małych ojczyzn" wydanej przez Wszechnicę Świętokrzyską. Do prac redakcyjnych autorki należy zaliczyć książkę Kamili Król "Samotność". W latach 1997-1998 przygotowała i prowadziła cykliczne audycje TPSP w Radiu "Jedność" zatytułowane "Tworzymy, jesteśmy, będziemy...". Za pełną poświęcenia pracę dokumentującą życie kulturalne Kielc i województwa otrzymała odznakę "Zasłużony Działacz Kultury" (1995) i Srebrny Krzyż Zasługi (1999).
Źródło:
www.morawica.pl
