Maksymilian Strasz urodził się w Ojrzanowie na Mazowszu, w zubożałej rodzinie szlacheckiej. Ukończył Szkołę Inżynierii Cywilnej, a później Wydział Sztuk Pięknych i Miernictwa Uniwersytetu Warszawskiego. W czasie powstania listopadowego służył w kwatermistrzostwie wojska polskiego. Po 1833 roku został inżynierem wojewódzkim województwa augustowskiego, a w sierpniu 1837 roku inżynierem gubernialnym w Kielcach. Nadzorował utrzymanie i budowę dróg lądowych i wodnych, był też autorem niezrealizowanych projektów budowy nowego gmachu rządu gubernialnego oraz nowej siedziby Dyrekcji Szczegółowej Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego, rozbudował szpital miejski, kontynuował prace przy parku miejskim. W 1840 r. zaprojektował i wybudował własną kamienicę przy ul. Dużej. W 1844 roku opuścił Kielce, przenosząc się do Warszawy.
Zasłynął swoimi pracami w dziedzinie fotografii, interesował się też optyką. Już 13 lipca 1839 roku, a więc jeszcze przed ujawnieniem szczegółów techniki dagerotypii, Strasz opublikował w „Wiadomościach Handlowych i Przemysłowych” artykuł poświęcony innej technice fotograficznej - kalotypii. Wkrótce zainteresował się dagerotypią, poświęcił jej dalsze publikacje. W 1857 r. wydany został jego podręcznik zatytułowany Fotografja, czyli zbiór środków używanych do zdejmowania obrazów za pomocą światła na papierze lub szkle, ułożony do praktycznego zastosowania, podług dzieł hr. de la Sor i Texier, Le Graya i Brebissona, a w kolejnych latach (1860, 1862 i 1866) jego dalsze części, który niestety nie zachowały się.
Źródło: MHKi
