ŻURAWIE
Przyleciały żurawie,
Pokrzykują w lesie,
Trele skowronkowe
Wiatr po polu niesie.
Przyleciały bociany,
W gnieździe już klekocą,
Sowa pokrzykuje
Sama w lesie nocą.
I czajki na łące
Ozwały się z rana,
Ąski się wylęgły
Dla Kazi na wiano.
Kukułka też kuka:
Wesoła jest wiosna.
Drzewa się kłaniają:
Wierzba, topól, sosna.
Słońce się uśmiecha,
Kwiaty się radują,
Wiosna, wiosna, wiosna –
Ptaki wyśpiewują.
Rano i wieczorem
Śpiew radosny słyszę.
Dla ciebie, kochana
Wiosno, ten wiersz piszę.
Weż, chłopcze, fujarkę
I nad stawem graj,
Rano i wieczorem,
Bo to przecież maj.
Graj mi, chłopcze, graj,
Bo to przecież maj.
STAROŚĆ
Na starość nie czekaj,
Sama przyjdzie w porę.
I twarz będzie miała –
Starą drzewa korę.
Ręce wtedy będą
Jak suche konary,
Siła wyobraźni –
Jak słup w płocie stary.
Kiedy przyjdą setne
W porę urodziny,
Starość będzie wtedy
O smaku tarniny.
Z której często wino
Starości pić dadzą,
Na koniec gałązkę
Na niej bzu posadzą.
PIEŚŃ O ZIEMI
Pragnę śpiewać o tobie,
Piękna ziemio rodzinna,
Boś mi sercu jest bliska
I od innych tak inna.
Twoje piękno to lasy,
Te spod samej Łysicy,
Zapach chleba i kolor
Sandomierskiej pszenicy.
Piękna Ziemio Kielecka
Od Pilicy do Wisły,
Twe ludowe korale
Na gałązkach zawisły.
Piękny złoty kłos owsa
Obok srebrny kłos żyta,
Ruń zielonych koniczyn
Już czerwienią zakwita.
Pragnę orać i orać
Pługiem twoje zagony,
Chcę, by każdy twój zagon
Był pszenicą zdobiony.
Kiedy spocznę na miedzy,
Wtedy sobie przypomnę,
Że pisałem o tobie
Wiersze proste i skromne.
ŚPIEWAM WSI MOJEJ
Śpiewam wsi mojej
Jak umiem
O słońcu na niebie
O drzewach o kwiatach
Co rosną w ogrodzie
I o ptakach w lesie
I o rybach zlotych
Co mieszkają w wodzie
Śpiewam wsi mojej
Jak umiem
O pługu o bronach
I o tym jak w polu
Wiosną ziarno sieję
O dobroci słońca
I o tym jak księżyc
Śpośród gwiazd się śmieje
Śpiewam wsi mojej
O kołysce mojej
Wyciosanej z drzewa
Jak mnie kołysała
I o tym jak matka
Wieczorem swe bajki
Mi opowiadała.
Źródło: Wojewódzki Dom Kultury w Kielcach
