Czwartek, 17 stycznia 2019 - Antoniego, Henryki, Mariana

Feliks Rak - samouk z Borowca A A A

Poniedziałek, 2 lutego 2009 Autor: Barbara Jankowska-Piróg
Feliks Rak urodził się 26 maja 1903 r. w Borowcu, w powiecie włoszczowskim. Był samoukiem. Uczył się zawodu murarskiego, ale pracował jako rolnik. Był zaangażowanym działaczem ludowym. W czasie wojny był więziony w obozach koncentracyjnych. Debiutował w 1934 roku, publikował swoje utwory w czasopismach ludowych i regionalnych. Zebrane utwory poetyckie ukazały się w serii „Wieś tworząca” (1966) oraz w „Antologii współczesnej poezji ludowej” (1967).
ŻURAWIE

Przyleciały żurawie,
Pokrzykują w lesie,
Trele skowronkowe
Wiatr po polu niesie.

Przyleciały bociany,
W gnieździe już klekocą,
Sowa pokrzykuje
Sama w lesie nocą.

I czajki na łące
Ozwały się z rana,
Ąski się wylęgły
Dla Kazi na wiano.

Kukułka też kuka:
Wesoła jest wiosna.
Drzewa się kłaniają:
Wierzba, topól, sosna.

Słońce się uśmiecha,
Kwiaty się radują,
Wiosna, wiosna, wiosna –
Ptaki wyśpiewują.

Rano i wieczorem
Śpiew radosny słyszę.
Dla ciebie, kochana
Wiosno, ten wiersz piszę.

Weż, chłopcze, fujarkę
I nad stawem graj,
Rano i wieczorem,
Bo to przecież maj.

Graj mi, chłopcze, graj,
Bo to przecież maj.


STAROŚĆ

Na starość nie czekaj,
Sama przyjdzie w porę.
I twarz będzie miała –
Starą drzewa korę.

Ręce wtedy będą
Jak suche konary,
Siła wyobraźni –
Jak słup w płocie stary.

Kiedy przyjdą setne
W porę urodziny,
Starość będzie wtedy
O smaku tarniny.

Z której często wino
Starości pić dadzą,
Na koniec gałązkę
Na niej bzu posadzą.


PIEŚŃ O ZIEMI

Pragnę śpiewać o tobie,
Piękna ziemio rodzinna,
Boś mi sercu jest bliska
I od innych tak inna.

Twoje piękno to lasy,
Te spod samej Łysicy,
Zapach chleba i kolor
Sandomierskiej pszenicy.

Piękna Ziemio Kielecka
Od Pilicy do Wisły,
Twe ludowe korale
Na gałązkach zawisły.

Piękny złoty kłos owsa
Obok srebrny kłos żyta,
Ruń zielonych koniczyn
Już czerwienią zakwita.

Pragnę orać i orać
Pługiem twoje zagony,
Chcę, by każdy twój zagon
Był pszenicą zdobiony.

Kiedy spocznę na miedzy,
Wtedy sobie przypomnę,
Że pisałem o tobie
Wiersze proste i skromne.


ŚPIEWAM WSI MOJEJ

Śpiewam wsi mojej
Jak umiem
O słońcu na niebie
O drzewach o kwiatach
Co rosną w ogrodzie
I o ptakach w lesie
I o rybach zlotych
Co mieszkają w wodzie

Śpiewam wsi mojej
Jak umiem
O pługu o bronach
I o tym jak w polu
Wiosną ziarno sieję
O dobroci słońca
I o tym jak księżyc
Śpośród gwiazd się śmieje

Śpiewam wsi mojej
O kołysce mojej
Wyciosanej z drzewa
Jak mnie kołysała
I o tym jak matka
Wieczorem swe bajki
Mi opowiadała.


Źródło: Wojewódzki Dom Kultury w Kielcach

Koncert Kolęd i Pastorałek

10 stycznia 2018 r. w Wojewódzkim Domu Kultury odbyło się tradycyjne, wspólne śpiewanie kolęd z...

Koncert Kolęd i Pastorałek

10 stycznia 2018 r. w Wojewódzkim Domu Kultury odbyło się tradycyjne, wspólne śpiewanie kolęd z...

Jarosław Skulski z nominacją do tytułu Człowieka Roku 2018!

Miło nam poinformować, że Jarosław Skulski, kierownik kina FENOMEN, działającego w Wojewódzkim...

Dzień Judaizmu

Dzień Judaizmu - święto w polskim Kościele katolickim, ustanowione przez Konferencję Episkopatu...

Początki sylwestra

Sylwester, jak każde inne święto, ma swoją tradycję. Ale czy wiemy, skąd się ona wzięła?

Prezenty pod choinkę

Wigilijny zwyczaj obdarowywania bliskich prezentami wziął swój początek jeszcze z rzymskich...

Koncert Kolęd i Pastorałek

10 stycznia 2018 r. w Wojewódzkim Domu Kultury odbyło się tradycyjne, wspólne śpiewanie kolęd z...

Noworoczne spotkanie Zarządu Województwa z dziennikarzami 2019

Noworoczne spotkanie Zarządu Województwa z dziennikarzami regionu odbyło się dziś, 4 stycznia...

Powered by Actualizer & Heuristic
Copyright © 2014 by PIK KIELCE
Licznik odwiedzin: 34 076 558
Polityka prywatności | Mapa strony

Cookies

Ta strona korzysta z cookies, które instalowane są w Twojej przeglądarce, więcej informacji w Polityce Prywatności