Na wystawie został przedstawiony proces powstawania tkaniny, począwszy od prezentacji surowca (len, wełna) w różnych fazach obróbki wstępnej, prowadzącej do przygotowania przędziwa, poprzez wyrób nici aż do czynności zasadniczej, tj. tkania. Poszczególne etapy ww. procesu są zobrazowane po przez ekspozycję używanych w tym celu narzędzi i urządzeń. Na tej części wystawy zaprezentowano również przykłady przeróżnych tkanin samodziałowych, pochodzących z terenu szeroko pojętej Kielecczyzny, o wzorach i kolorystyce charakterystycznych dla poszczególnych części naszego regionu.
Drugą część wystawy stanowi ekspozycja tradycyjnego stroju i ubioru ludowego. Zaprezentowane zostały ubiory (odzież codzienna) i stroje ludowe (odzież odświętna, w tym również obrzędowa), występujące na Kielecczyźnie na przełomie XIX i XX wieku. W założeniu ekspozycji mianem Kielecczyzny określony jest obszar leżący w widłach Wisły i Pilicy. Na jego terenie funkcjonowało sześć rodzajów stroju ludowego, a mianowicie: strój kielecki, strój świętokrzyski, strój krakowski (Krakowiaków wschodnich), strój sandomierski, strój opoczyński oraz strój radomski. Na wystawie zostały zaprezentowane w wersji kobiecej i męskiej.
Drugą część wystawy stanowi ekspozycja tradycyjnego stroju i ubioru ludowego. Zaprezentowane zostały ubiory (odzież codzienna) i stroje ludowe (odzież odświętna, w tym również obrzędowa), występujące na Kielecczyźnie na przełomie XIX i XX wieku. W założeniu ekspozycji mianem Kielecczyzny określony jest obszar leżący w widłach Wisły i Pilicy. Na jego terenie funkcjonowało sześć rodzajów stroju ludowego, a mianowicie: strój kielecki, strój świętokrzyski, strój krakowski (Krakowiaków wschodnich), strój sandomierski, strój opoczyński oraz strój radomski. Na wystawie zostały zaprezentowane w wersji kobiecej i męskiej.
