Rezerwat Przyrody Skorocice wchodzi w skład Nadnidziańskiego Parku Krajobrazowego. Jest rezerwatem częściowym, stepowo - geologicznym, zajmującym powierzchnię 7,70 ha. Został utworzony w roku 1960. Jego celem jest ochrona doliny wykształconej w gipsach na skutek działania procesów krasowych oraz ochrona roślinności stepowej i stanowisk rzadkiej fauny stepowej, w pierwszym rzędzie owadów. Obejmuje unikatową w skali kraju dolinę krasową o długości 750 m i szerokości do 80m, wciętą na głębokość kilkunastu metrów w skały gipsowe. Powstała ona w wyniku zawalenia się fragmentów jaskiń krasowych i działalności erozyjnej potoku, który wypływa ze źródeł krasowych w górnej części wąwozu. Ten Potok Skorocicki płynie dnem wąwozu, a miejscami fragmentami korytarzy Jaskini Skorocickiej. Dolina charakteryzuje się występowaniem wielu form krasu gipsowego: jaskiń, mostów skalnych, wywierzysk, ostańców, lejków krasowych, pomorów, zapadlisk. W obrębie zboczy doliny zauważyć można urwiska skalne, gdzie zostały odsłonięte wielkokrystaliczne gipsy szklicowe, tworzące tzw. "jaskółcze ogony". Strome zbocza porasta zróżnicowana roślinność kserotermiczna. Występuje tutaj step ostnicowy, step łąkowy i murawa kserotermiczna z wężymordem stepowym i seslerią błotną, gdzie rośnie wiele chronionych i bardzo rzadkich roślin takich jak: ostnica Jana, ostnica włosowata, wężymord stepowy, śniedek wąskolistny, sierpik różnolistny, przetacznik wczesny, miłek wiosenny i inne. W rezerwacie występuje interesująca fauna kserotermiczna, zwłaszcza owady i pajęczaki stepowe i troglobiontyczne.
Źródło: Robert Sołtysik, Nadnidziański Park Krajobrazowy, Kielce 1994; Informator Przyrodniczo - Turystyczny, Kielce 2000
