Cywilizacja Egiptu należy do najstarszych na świecie. To przede wszystkim wspaniała architektura piramid budzących respekt architektów na całym świecie, świątyń i grobowców królewskich o kolosalnych rozmiarach. Do dziś zabytki kultury egipskiej są przedmiotem badań historyków i archeologów. Kraj ten jest jednym wielkim muzeum starożytnej sztuki i kultury.
Egipt jest najbardziej podziwianym i najbardziej intrygującym państwem świata starożytnego. Stworzył architekturę monumentalną, niepowtarzalną w swoim stylu. Świątynie, grobowce i piramidy, ich rozmiary oraz tajemnicze pochodzenie nadal fascynują i inspirują współczesnych.
Namiastkę niezwykłej architektury egipskiej znajdziemy także w województwie świętokrzyskim. Zapraszamy do Parku im. Tarnowskich w Końskich, gdzie znajduje się Oranżeria Egipska, tzw. Egipcjanka.
Oranżerię Egipską zaprojektował w 1825 r. młody architekt włoski Francesco Maria Lanci (1799-1875). Był absolwentem Akademii Świętego Łukasza w Rzymie. Nigdy nie widział egipskich budowli w rzeczywistości. Jego praca opierała się na wiedzy zaczerpniętej z 24-tomowego dzieła pt. „Opisanie Egiptu”. Jest to zbiór badań architektury i kultury egipskiej 150 naukowców, którzy brali udział w wyprawie Napoleona do Egiptu w 1789 roku. Zaczerpnięte wzorce i motywy Maria Lanci wykorzystał przy projektowaniu Oranżerii - Świątyni Egipskiej w Końskich.
Włoski architekt przyjechał do Końskich na zaproszenie Anny Małachowskiej, żony Stanisława Małochowskiego, ówczesnego właściciela i założyciela zespołu pałacowo-ogrodowego w Końskich. Maria Lanci na życzenie Małachowskich dokonał gruntownej zmiany charakteru zespołu pałacowo–ogrodowego ze stylu francuskiego na styl angielski. Wówczas tez powstała Oranżeria Egipska.
- Oranżeria Egipska jest przykładem egiptyzującego nurtu architektury. W Polsce znajdują się tylko dwa tego typu obiekty. Jest to Świątynia Egipska w Parku Łazienkowskim w Warszawie oraz Egipcjanka w Końskich - mówi Jacek Dopieralski, przewodnik świętokrzyski.
Budynek Oranżerii o wymiarach 54,75 m x 7,25 m stoi w północno-zachodniej części parku. Portal wejściowy do budynku znajduje się od południowej strony, na ścianie z galeria okienną. Jest ozdobione hieroglifami znajdującymi się w pylonach, gzymsem oraz dyskiem słonecznym w postaci płaskorzeźby. Hieroglify te bardzo odbiegają od oryginalnych. Wejście główne nie znajduje się dokładnie pośrodku budynku. Po lewej jego stronie znajduje się 10, po prawej 13 okien, które sięgają do podstawy budynku. Okna otaczają kolumny ozdobione zostały liśćmi papirusu u podstawy i lancetami w górnej części. Nad każdym oknem widnieje maska bogini Hator. Elewacja wschodnia i zachodnia mają konstrukcje pylonów. W ich czterech niszach umieszczono posągi siedzących faraonów, najprawdopodobniej z dynastii Amenofisów. Ściana południowa jest rozczłonkowana przez 23 podłużne okna sięgające do samej podstawy budynku. Za czasów Małachowskich i Tarnowskich budynek pełnił funkcję gospodarczą. Znajdowała się tutaj palmiarnia, w której uprawiano egzotyczne rośliny ozdobne.
W roku 1969 dobudowano północną część budynku, w którym dziś znajduje się Miejsko-Gminny Dom Kultury.
Źródło:
www.przewodnik-swietokrzyski.pl.tl
www.ciekawe-miejsca.net
www.egipt.net
www.egiptonline.pl
www.egipt.org
