Zabytek został przypadkowo znaleziony podczas prac ziemnych w rejonie Starego Miasta w Sandomierzu w latach 60. XX wieku. Posiada wąską osadę, płaski obuch, a poprzez stosunkowo małe rozmiary interpretowany raczej jako broń, niż narzędzie robocze. Duża ilość tego typu znalezisk z terenów Polski świadczy o ich popularności i szerokim użyciu w okresie średniowiecza. Datowanie topora określono na XII-XIV w., jednak nie można wykluczyć, że zabytek powstał we wcześniejszym okresie.
Zachowane wymiary: długość - 154 mm, szerokość ostrza - 108 mm.
(źródło: Muzeum Okręgowe)
Zachowane wymiary: długość - 154 mm, szerokość ostrza - 108 mm.
(źródło: Muzeum Okręgowe)
