Tradycja śniadania wielkanocnego A A A

Baranek jest symbolem Jezusa Chrystusa. Chrześcijanie wierzą, że przelana krew Syna Bożego ocaliła ich od śmierci, podobnie jak krew baranka na odrzwiach Żydów podczas plag egipskich. Baranek był wykonywany z wosku, masła, ciasta czy marcepanu, a na królewskich i wielkopańskich dworach także ze złota, srebra, drogich kamieni lub najszlachetniejszej porcelany. Symbol baranka nie ma wyłącznie odniesień chrześcijańskich. Od zarania dziejów składano go w ofierze bogom wraz z innymi zwierzętami hodowlanymi. Naszego koszyczkowego baranka ze światem pogan łączy to, że są niewinne i bezbronne oraz mają przeważnie biały kolor, ponieważ ludzie uważali, że bogowie szczególnie upodobali sobie tę właśnie barwę.

Jajko  -  symbolice chrześcijańskiej jajko wielkanocne uważane jest za symbol zmartwychwstania,  zwycięstwem życia nad śmiercią. Skorupka symbolizowała to co stare, żółtko zaś to, co nowe. W czasie wielkanocnego śniadania jajko pełni rolę podobną do wigilijnego opłatka i jest przekaźnikiem naszych wzajemnych życzeń.  
 
Chleb, którego nie może zabraknąć, jest pokarmem niezbędnym do życia. Dla chrześcijan jest najważniejszym symbolem religijnym, oznaczającym Ciało Zbawiciela. Dawniej ze święconym chlebem należało obejść stodołę, aby przez cały rok była pełna. Na święta pieczono również kilka rodzajów chleba i wsadzano po pajdzie do święconki.

Sól - życiodajny minerał odstraszający zło i symbolizujący nawrócenie i oczyszczenie.

Chrzan jako symbol męki pańskiej.

Pieprz symbolizuje gorzkie zioła, z których naparu napojono Chrystusa na krzyżu.

Wędlina, mięso są symbolem baranka, którego Izraelici zabijali i spożywali rodzinnie w święto Paschy. Przed laty, gdy mięso spożywano sporadycznie, bo było drogie, uchodziło za oznakę dostatku. Ma zapewnić dobrobyt, zdrowie i płodność.

Ciasto, babka czy mazurek to wyraz umiejętności. Ich słodycz jest nagrodą za wytrwanie w umartwieniach w czasie Wielkiego Postu.

Po powrocie ze święcenia należało tradycyjnie obejść trzykrotnie domostwo ze święconką, aby odpędzić wszelkie złe mary i zabezpieczyć mury domu przed zagnieżdżeniem się w nich żmij, żab i ropuch. Tradycje związane z Wielkim Postem i Wielkanocą łączą się ściśle z obrzędami religijnymi, a o większości z nich pamiętamy dzięki pobożności naszych przodków. Trzeba więc te zwyczaje pielęgnować i zachowywać, aby pamiętały o nich również następne pokolenia.

Na podstawie oprac. dr Alicja Trukszyn (WDK)