"Dziennik Staszka" zawierają autentyczny zapis wydarzeń z okresu kilku miesięcy (od czerwca do października 1943 r.) służby młodego człowieka w szeregach Armii Krajowej, w owianych sławą zgrupowaniach partyzanckich AK „Ponury”. Dwa zeszyty zapisków odnalezione zostały przez Niemców w plecaku autora, poległego 14 października 1943 r. Przetłumaczone na język niemiecki, przetrwały II wojnę światową. Odnalezione po latach i ponownie przetłumaczone na język polski, w niezwykły i dotychczas nieznany sposób ukazują szlak bojowy oddziałów Armii Krajowej w Górach Świętokrzyskich.
Diariusz ten jest szczególnym typem źródła pamiętnikarskiego, zaliczanego do niezwykle cennej wojennej literatury autobiograficznej. Cechuje je określona strategia spisywania własnych przeżyć i przedstawiania zewnętrznego świata, wobec którego sytuował się autor narracji. "Dziennik Staszka” uznać można w konsekwencji za interesujący rodzaj świadectwa stanu emocji i przeżyć bohatera w warunkach wojennej traumy.
Książka ukazała się jako III tom Serii Świętokrzyskiej „Dzienniki, wspomnienia, pamiętniki, listy”. Publikacja została wydana dzięki współpracy Instytutu Pamięci Narodowej, Muzeum Narodowego w Kielcach oraz Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej im. Witolda Gombrowicza w Kielcach.
Źródło: IPN
Źródło: IPN
