Anna Nawrot i Irena Nawrot - siostry bliźniacze urodzone 21 marca 1960 roku w Jarosławiu. Absolwentki Instytutu Wychowania Artystycznego (obecnie Instytut Sztuk Pięknych) Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Dyplomy uzyskały w 1983 roku. Mieszkają i pracują w Lublinie. Wystawa „Życie i śmierć” to trzecia wspólna prezentacja artystek. Wystawie towarzyszy katalog z nowymi pracami artystek z 2018 roku, wydany przez BWA w Kielcach, dostępny podczas trwania wystawy. Wernisaż wystawy odbędzie się 6 kwietnia o godzinie18.00. Prace będą prezentowane do 4 maja 2018 roku.
Anna Nawrot od 1985 roku prowadzi z Janem Gryką autorską Galerię Białą w Lublinie. Jest także kuratorką wystaw zewnętrznych. Ma w swoim dorobku artystycznym realizacje 15 wystaw indywidualnych oraz udział w 54 prezentacjach zbiorowych w kraju i za granicą. Działa w zakresie fotografii, instalacji, tekstu, obiektu i tkaniny. Wykorzystuje tekstylne przedmioty gotowe, takie jak: suknie, prześcieradła, krawaty, makatki, które poddaje swoistemu recyklingowi. Stają się one zapisem osobistych doświadczeń o podłożu biograficznym, a także szerzej komentowanych problemów związanych z kulturowym wizerunkiem płci, zagadnieniami gender.
Irena Nawrot od 1984 roku związana jest z macierzystą uczelnią (obecnie kieruje Zakładem Fotografii i Wiedzy Wizualnej). Od roku 2011 jest profesorem zwyczajnym. Ma w swoim dorobku 37 wystaw indywidualnych i udział w 79 wystawach zbiorowych w kraju i zagranicą. Działa w zakresie fotografii intermedialnej. Posługuje się techniką polegającą poddawaniu czarno-białych powiększeń procesowi wielokrotnego kolorowania. W swoich inscenizacjach fotograficznych własne doświadczanie ludzkiej cielesności traktuje jako przekaz refleksji bardziej uniwersalnej, odnoszącej się do przemijalności, upływu czasu w kontekście osobistego doświadczenia. Od kilku lat powiela i zszywa swoje fotografie tworząc wielkoformatowe patchworki.
Po ponad trzydziestu latach prezentujemy wspólnie swoje ostatnie realizacje w Galerii BWA w Kielcach. Tytuł wystawy odnosi się do stałego, wspólnego wątku w naszej twórczości – czasu, widzianego z perspektywy kobiecej. U Anny Nawrot kobiecość artykułowana jest jako refleksja wobec klisz kulturowych, odnoszących się do postrzegania wizerunku współczesnej kobiety. U Ireny Nawrot owa kobiecość odwołuje się do własnej cielesności osadzonej w jej biografii. Anna zszywa szydełkowe kwadraty i tworzy z nich abstrakcyjne, barwne kompozycje. Irena zszywam fotografie i buduję z nich monochromatyczne lub kolorowe mandale. Anna naszywa na barwne tkaniny wycięte z kobiecej garderoby wizerunki kobiece. Irena zszywa wydobyte z domowego archiwum fotograficzne wizerunki swoje i jej najbliższych. U Anny motywem dyskretnie wplatanym w jej prace jest ludzka i zwierzęca czaszka. U Ireny czaszka jest motywem głównym prezentowanym w wielu wariantach. Anna sięga do popkultury, która bywa kiczem. Irena wykorzystuje estetykę kiczu, która zbliża się do popkultury. Ania posługuje się elementami polskiego folkloru. Irena eksploatuje motywy meksykańskiej sztuki ludowej. Kobiety z makatek Anny smutno patrzą. Ireny czaszki z mandali uśmiechają się zalotnie. Anna zmienia znalezione przedmioty w obiekty artystyczne. Irena zmienia produkowane seryjnie gadżety w obiekty unikatowe. Anna upiększa kobiety kwiatami. Irena upiększa kwiatami czaszki. Anna dekoruje kwiatami życie. Irena dekoruję kwiatami śmierć.
Anna Nawrot od 1985 roku prowadzi z Janem Gryką autorską Galerię Białą w Lublinie. Jest także kuratorką wystaw zewnętrznych. Ma w swoim dorobku artystycznym realizacje 15 wystaw indywidualnych oraz udział w 54 prezentacjach zbiorowych w kraju i za granicą. Działa w zakresie fotografii, instalacji, tekstu, obiektu i tkaniny. Wykorzystuje tekstylne przedmioty gotowe, takie jak: suknie, prześcieradła, krawaty, makatki, które poddaje swoistemu recyklingowi. Stają się one zapisem osobistych doświadczeń o podłożu biograficznym, a także szerzej komentowanych problemów związanych z kulturowym wizerunkiem płci, zagadnieniami gender.
Irena Nawrot od 1984 roku związana jest z macierzystą uczelnią (obecnie kieruje Zakładem Fotografii i Wiedzy Wizualnej). Od roku 2011 jest profesorem zwyczajnym. Ma w swoim dorobku 37 wystaw indywidualnych i udział w 79 wystawach zbiorowych w kraju i zagranicą. Działa w zakresie fotografii intermedialnej. Posługuje się techniką polegającą poddawaniu czarno-białych powiększeń procesowi wielokrotnego kolorowania. W swoich inscenizacjach fotograficznych własne doświadczanie ludzkiej cielesności traktuje jako przekaz refleksji bardziej uniwersalnej, odnoszącej się do przemijalności, upływu czasu w kontekście osobistego doświadczenia. Od kilku lat powiela i zszywa swoje fotografie tworząc wielkoformatowe patchworki.
Po ponad trzydziestu latach prezentujemy wspólnie swoje ostatnie realizacje w Galerii BWA w Kielcach. Tytuł wystawy odnosi się do stałego, wspólnego wątku w naszej twórczości – czasu, widzianego z perspektywy kobiecej. U Anny Nawrot kobiecość artykułowana jest jako refleksja wobec klisz kulturowych, odnoszących się do postrzegania wizerunku współczesnej kobiety. U Ireny Nawrot owa kobiecość odwołuje się do własnej cielesności osadzonej w jej biografii. Anna zszywa szydełkowe kwadraty i tworzy z nich abstrakcyjne, barwne kompozycje. Irena zszywam fotografie i buduję z nich monochromatyczne lub kolorowe mandale. Anna naszywa na barwne tkaniny wycięte z kobiecej garderoby wizerunki kobiece. Irena zszywa wydobyte z domowego archiwum fotograficzne wizerunki swoje i jej najbliższych. U Anny motywem dyskretnie wplatanym w jej prace jest ludzka i zwierzęca czaszka. U Ireny czaszka jest motywem głównym prezentowanym w wielu wariantach. Anna sięga do popkultury, która bywa kiczem. Irena wykorzystuje estetykę kiczu, która zbliża się do popkultury. Ania posługuje się elementami polskiego folkloru. Irena eksploatuje motywy meksykańskiej sztuki ludowej. Kobiety z makatek Anny smutno patrzą. Ireny czaszki z mandali uśmiechają się zalotnie. Anna zmienia znalezione przedmioty w obiekty artystyczne. Irena zmienia produkowane seryjnie gadżety w obiekty unikatowe. Anna upiększa kobiety kwiatami. Irena upiększa kwiatami czaszki. Anna dekoruje kwiatami życie. Irena dekoruję kwiatami śmierć.
Źródło: BWA
