Profesor Józef Rurawski urodził się 8 września 1930 r. w Warszawie. Był członkiem Szarych Szeregów, uczestniczył w powstaniu warszawskim. Po jego zakończeniu przeszedł przez obóz i został zesłany na roboty przymusowe, najpierw w gospodarstwie rolnym, potem w fabryce w Bystrzycy Śląskiej. Po powrocie do Warszawy uczęszczał do gimnazjum przy ul. Wawelskiej, gdzie zdał maturę w 1949 r. W 1954 ukończył studia na Uniwersytecie Warszawskim. Doktorat obronił w 1960 r., stopień naukowy doktora habilitowanego uzyskał w 1977 r. w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie. W 1989 r. otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych.
W latach 1951–1970 pracował jako asystent na Uniwersytecie Warszawskim. W 1980 r. podjął pracę w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Kielcach, przekształconej następnie w Akademię Świętokrzyską.
Był uczniem Wacława Borowego, Juliana Krzyżanowskiego i Kazimierza Wyki. Specjalizował się w literaturze XX wieku. Opublikował ponad 250 rozpraw i esejów. Współpracował z Polskim Radiem, realizując od 1964 r. ponad 500 audycji popularyzatorskich.
Profesor Rurawski był człowiekiem bardzo sympatycznym i dowcipnym, urodzonym gawędziarzem. Miał w sobie niezmierzone pokłady sympatii i życzliwości dla młodych ludzi. Studenci bardzo lubili jego wykłady, gdyż oprócz solidnej porcji wiedzy, nie brakowało na nich literackich anegdotek i żartów. Był legendą kieleckiej polonistyki.
_______
Fot.: fp Instytutu Literaturoznawstwa i Językoznawstwa UJK w Kielcach
W latach 1951–1970 pracował jako asystent na Uniwersytecie Warszawskim. W 1980 r. podjął pracę w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Kielcach, przekształconej następnie w Akademię Świętokrzyską.
Był uczniem Wacława Borowego, Juliana Krzyżanowskiego i Kazimierza Wyki. Specjalizował się w literaturze XX wieku. Opublikował ponad 250 rozpraw i esejów. Współpracował z Polskim Radiem, realizując od 1964 r. ponad 500 audycji popularyzatorskich.
Profesor Rurawski był człowiekiem bardzo sympatycznym i dowcipnym, urodzonym gawędziarzem. Miał w sobie niezmierzone pokłady sympatii i życzliwości dla młodych ludzi. Studenci bardzo lubili jego wykłady, gdyż oprócz solidnej porcji wiedzy, nie brakowało na nich literackich anegdotek i żartów. Był legendą kieleckiej polonistyki.
_______
Fot.: fp Instytutu Literaturoznawstwa i Językoznawstwa UJK w Kielcach
