Prof. dr hab. Ryszard Kasperowicz (profesor w Katedrze Teorii Sztuki Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego) przedstawi poglądy dwóch wielkich teoretyków konserwacji w panelach pt.:
- John Ruskin i jego ruiny.
- Alois Riegl i jego historyczny pozytywizm.
Spotkanie odbędzie się w całości w siedzibie WUOZ w Kielcach.
Liczba miejsc dla słuchaczy jest ograniczona. Decyduje kolejność zgłoszeń przysyłanych na adres shskielce@gmail.com
John Ruskin (1819–1900), angielski teoretyk i krytyk sztuki, grafik, malarz, pisarz, poeta i reformator społeczny. Jeden z najwybitniejszych myślicieli epoki wiktoriańskiej. Był pierwszym profesorem historii sztuki uniwersytetu w Oksfordzie (1870–78 i 1883–84). Pisał wiersze, fantastyczne utwory literackie (Król Złotej Rzeki... 1851, wydanie polskie 1909), rozprawy o sztuce (Modern Painters, t. 1–5 1843–60, The Seven Lamps of Architecture, 1849; The Stones of Venice, t. 1–3 1851–53), reformatorskie rozprawy ekonomiczne i społeczne (Unto this Last, 1862; Gałązka dzikiej oliwy, 1866, wydanie polskie 1900) i in.
Alois Riegl (1858–1905) – austriacki konserwator zabytków, historyk sztuki, reprezentant tzw. "wiedeńskiej szkoły historii sztuki".
Po maturze w 1874 r., rozpoczął studia prawnicze na uniwersytecie w Wiedniu. Od 1878 r. studiował filozofię i historię. W 1881 r. wstąpił do Instytutu Austriackich Badań Historycznych, gdzie do 1886 r. prowadził badania dotyczące średniowiecznych ilustracji książek. W 1886 r. został wolontariuszem, w 1887 asystentem kustosza i referentem w dziale tekstylnym w Austriackim Muzeum Sztuki i Przemysłu w Wiedniu. Po habilitacji w 1889 r. został w 1895 profesorem nadzwyczajnym, a w 1897 profesorem zwyczajnym na uniwersytecie w Wiedniu. Dzięki swoim nowym metodom przyczynił się do tego, że historia sztuki stała się dziedziną naukową. W 1902 roku powołano go na generalnego konserwatora C.K. Komisji Centralnej do Badania i Konserwacji Zabytków Sztuki i Pomników Historycznych.
_______
Liczba miejsc dla słuchaczy jest ograniczona. Decyduje kolejność zgłoszeń przysyłanych na adres shskielce@gmail.com
John Ruskin (1819–1900), angielski teoretyk i krytyk sztuki, grafik, malarz, pisarz, poeta i reformator społeczny. Jeden z najwybitniejszych myślicieli epoki wiktoriańskiej. Był pierwszym profesorem historii sztuki uniwersytetu w Oksfordzie (1870–78 i 1883–84). Pisał wiersze, fantastyczne utwory literackie (Król Złotej Rzeki... 1851, wydanie polskie 1909), rozprawy o sztuce (Modern Painters, t. 1–5 1843–60, The Seven Lamps of Architecture, 1849; The Stones of Venice, t. 1–3 1851–53), reformatorskie rozprawy ekonomiczne i społeczne (Unto this Last, 1862; Gałązka dzikiej oliwy, 1866, wydanie polskie 1900) i in.
Alois Riegl (1858–1905) – austriacki konserwator zabytków, historyk sztuki, reprezentant tzw. "wiedeńskiej szkoły historii sztuki".
Po maturze w 1874 r., rozpoczął studia prawnicze na uniwersytecie w Wiedniu. Od 1878 r. studiował filozofię i historię. W 1881 r. wstąpił do Instytutu Austriackich Badań Historycznych, gdzie do 1886 r. prowadził badania dotyczące średniowiecznych ilustracji książek. W 1886 r. został wolontariuszem, w 1887 asystentem kustosza i referentem w dziale tekstylnym w Austriackim Muzeum Sztuki i Przemysłu w Wiedniu. Po habilitacji w 1889 r. został w 1895 profesorem nadzwyczajnym, a w 1897 profesorem zwyczajnym na uniwersytecie w Wiedniu. Dzięki swoim nowym metodom przyczynił się do tego, że historia sztuki stała się dziedziną naukową. W 1902 roku powołano go na generalnego konserwatora C.K. Komisji Centralnej do Badania i Konserwacji Zabytków Sztuki i Pomników Historycznych.
_______
Źródła: Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Kielcach | ruskinmuseum.com | biografie-niemieckie.pl
