Maria Piątek to malarka poszukująca nowych form artystycznego komunikatu. Często działa na pograniczu różnego rodzaju mediów: malarstwa, rysunku, performance, w tym również sztuki partycypacyjnej zakładającej czynny udział odbiorców. Absolwentka ASP w Warszawie, gdzie w roku 1997 uzyskała dyplom magisterski w pracowni prof. Rajmunda Ziemskiego. Doktorat z malarstwa obroniła w roku 2012 na Uniwersytecie Jana Kochanowskiego w Kielcach pod kierunkiem prof. Urszuli Ślusarczyk. W roku 2020 na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie otrzymała stopień doktora habilitowanego. Prowadzi pracownię malarstwa na kierunku grafika w Społecznej Akademii Nauk w Warszawie, gdzie pełni obowiązki dziekana Wydziału Nauk Humanistycznych.
Tak pisze o swojej twórczości: Rolę artysty postrzegam jako rolę świadka współczesnych mu czasów, a jednocześnie czułego obserwatora samego siebie. Dając świadectwo rzeczywistości, w swoich pracach przetwarzam wszystko to, co mnie wokół spotyka i co jest w jakimś sensie mną. Moja sztuka to ustawiczny recykling – i rzeczywistości, i siebie. Czerpiąc inspiracje z zewnątrz, odwołując się do znaków kultury masowej, przyswajam je na potrzeby własnego indywidualnego języka, jednocześnie zachowując możliwość komunikowania się z innymi ludźmi zanurzonymi w tym samym, co ja, kontinuum rzeczywistości. Tak samo ważne jest dla mnie samopoznanie, zdefiniowanie siebie poprzez to, co zewnętrzne, co poznanie stale ewoluującego świata. Dlatego ustawicznie szukam tego, co może mnie określić i co będzie materiałem, którego użyję do zbudowania opowieści o mnie i o świecie. Moje tworzenie to niekończący się „self mapping”, w którym jestem i lustrem rzeczywistości, i jego wewnętrznym odbiciem.
Wernisaż odbędzie się 13 marca o godz. 18.00. Prace będą prezentowane do 29 maja 2020 roku.
Tak pisze o swojej twórczości: Rolę artysty postrzegam jako rolę świadka współczesnych mu czasów, a jednocześnie czułego obserwatora samego siebie. Dając świadectwo rzeczywistości, w swoich pracach przetwarzam wszystko to, co mnie wokół spotyka i co jest w jakimś sensie mną. Moja sztuka to ustawiczny recykling – i rzeczywistości, i siebie. Czerpiąc inspiracje z zewnątrz, odwołując się do znaków kultury masowej, przyswajam je na potrzeby własnego indywidualnego języka, jednocześnie zachowując możliwość komunikowania się z innymi ludźmi zanurzonymi w tym samym, co ja, kontinuum rzeczywistości. Tak samo ważne jest dla mnie samopoznanie, zdefiniowanie siebie poprzez to, co zewnętrzne, co poznanie stale ewoluującego świata. Dlatego ustawicznie szukam tego, co może mnie określić i co będzie materiałem, którego użyję do zbudowania opowieści o mnie i o świecie. Moje tworzenie to niekończący się „self mapping”, w którym jestem i lustrem rzeczywistości, i jego wewnętrznym odbiciem.
Wernisaż odbędzie się 13 marca o godz. 18.00. Prace będą prezentowane do 29 maja 2020 roku.
Źródło: BWA
