Wstęp wolny.
Ruch tektoniczny… to pierwsze przekrojowe opracowanie na temat świętokrzyskiej architektury. Przybliża architekturę i rozwiązania urbanistyczne miast, miasteczek i wsi. Wydawnictwa i prasa branżowa przez lata nie były zainteresowane tym regionem – skupiano się na Warszawie, Krakowie i Śląsku. Publikacja K. Kępińskiego pozwala poznać to, co najciekawsze w architekturze tego regionu. Od rozpoczętych jeszcze przed II wojną światową szpitali i szkół, przez zdobione, socrealistyczne gmachy wznoszone w latach 50., ogromne osiedla i ekspresjonistyczne konstrukcje późnego modernizmu, po powrót do tradycyjnej architektury i historyzmu w latach 80. i wreszcie – po współczesne próby czerpania z unikatowych bogactw natury i krajobrazu.
Nieoczywisty architektoniczny regionalizm, jaki wykształcił się na tym obszarze, czerpie z praktyk budownictwa wernakularnego, z dostępności lokalnych materiałów, z krajobrazu i z przemysłu. Te z kolei różnią się w poszczególnych częściach województwa. Architektoniczną różnorodność Świętokrzyskiego autor starał się oddać w przewodniku. Dlatego wśród opisywanych budynków znalazły się także te pozbawione cech wybitnych – ale stanowiące ważny zapis momentu dziejowego, w którym powstawały. Nie zabrakło tu jednak dzieł ikonicznych – kieleckiego dworca autobusowego, huty w Sandomierzu, czy masztu na Świętym Krzyżu.
Miejsce spotkania autorskiego w Busku-Zdroju nie zostało wybrane przypadkowo – Tężnia Busko jest bowiem jedną z bohaterek promowanej publikacji.
Publikacja Ruch tektoniczny… została wydana przez Narodowy Instytut Architektury i Urbanistyki.
_______
Źródło: Narodowy Instytut Architektury i Urbanistyki w Warszawie
Ruch tektoniczny… to pierwsze przekrojowe opracowanie na temat świętokrzyskiej architektury. Przybliża architekturę i rozwiązania urbanistyczne miast, miasteczek i wsi. Wydawnictwa i prasa branżowa przez lata nie były zainteresowane tym regionem – skupiano się na Warszawie, Krakowie i Śląsku. Publikacja K. Kępińskiego pozwala poznać to, co najciekawsze w architekturze tego regionu. Od rozpoczętych jeszcze przed II wojną światową szpitali i szkół, przez zdobione, socrealistyczne gmachy wznoszone w latach 50., ogromne osiedla i ekspresjonistyczne konstrukcje późnego modernizmu, po powrót do tradycyjnej architektury i historyzmu w latach 80. i wreszcie – po współczesne próby czerpania z unikatowych bogactw natury i krajobrazu.
Nieoczywisty architektoniczny regionalizm, jaki wykształcił się na tym obszarze, czerpie z praktyk budownictwa wernakularnego, z dostępności lokalnych materiałów, z krajobrazu i z przemysłu. Te z kolei różnią się w poszczególnych częściach województwa. Architektoniczną różnorodność Świętokrzyskiego autor starał się oddać w przewodniku. Dlatego wśród opisywanych budynków znalazły się także te pozbawione cech wybitnych – ale stanowiące ważny zapis momentu dziejowego, w którym powstawały. Nie zabrakło tu jednak dzieł ikonicznych – kieleckiego dworca autobusowego, huty w Sandomierzu, czy masztu na Świętym Krzyżu.
Miejsce spotkania autorskiego w Busku-Zdroju nie zostało wybrane przypadkowo – Tężnia Busko jest bowiem jedną z bohaterek promowanej publikacji.
Publikacja Ruch tektoniczny… została wydana przez Narodowy Instytut Architektury i Urbanistyki.
_______
Źródło: Narodowy Instytut Architektury i Urbanistyki w Warszawie
