Henryk Musiałowicz – urodzony w 1914 roku w Gnieźnie malarz, grafik i rysownik, był absolwentem poznańskiej Państwowej Szkoły Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego i warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych (gdzie kształcił się pod kierunkiem profesora Leonarda Pękalskiego I profesora Felicjana Szczęsnego Kowarskiego).
Musiałowicz nie był związany z żadną grupą ani orientacją artystyczną. Używał różnych technik – pędzla, pióra, technik graficznych, tuszu, tworzył także obiekty rzeźbiarskie i instalacje. Malował obrazy z syntetycznie ujętymi formami i postaciami, o bogatym tle i fakturze reliefowej, zajmował się też malarstwem ściennym i witrażownictwem.
Wystawa w Galerii Współczesnej Sztuki Sakralnej “Dom Praczki” w Kielcach to podsumowanie wieloletnich poszukiwan artysty, prób odnalezienia najbardziej osobistej a zarazem uniwersalnej i pojemnej formy plastycznej.
Rzeźbiarskie formy powstawały w pracowni w Cieńszy w Puszczy Białej. Są to cykle, które Musiałowicz nazwał “Słupy i Sacrum” oraz “Sztandary”. W pracach tych zatarły się granice między obrazem, rzeźbą a instalacją.
Wystawę można oglądać do kwietnia 2022 roku.
Kuratorką wystawy jest Olga Grabiwoda.
Źródło: Galeria Współczesnej Sztuki Sakralnej "Dom Praczki".
Musiałowicz nie był związany z żadną grupą ani orientacją artystyczną. Używał różnych technik – pędzla, pióra, technik graficznych, tuszu, tworzył także obiekty rzeźbiarskie i instalacje. Malował obrazy z syntetycznie ujętymi formami i postaciami, o bogatym tle i fakturze reliefowej, zajmował się też malarstwem ściennym i witrażownictwem.
Wystawa w Galerii Współczesnej Sztuki Sakralnej “Dom Praczki” w Kielcach to podsumowanie wieloletnich poszukiwan artysty, prób odnalezienia najbardziej osobistej a zarazem uniwersalnej i pojemnej formy plastycznej.
Rzeźbiarskie formy powstawały w pracowni w Cieńszy w Puszczy Białej. Są to cykle, które Musiałowicz nazwał “Słupy i Sacrum” oraz “Sztandary”. W pracach tych zatarły się granice między obrazem, rzeźbą a instalacją.
Wystawę można oglądać do kwietnia 2022 roku.
Kuratorką wystawy jest Olga Grabiwoda.
Źródło: Galeria Współczesnej Sztuki Sakralnej "Dom Praczki".
