Czwartek, 23 lipca 2026 - Sławy, Sławosza, Żelisławy

Japońska waza w zbiorach MNKi A A A

Wtorek, 30 marca 2021 Autor: Edyta Ruszkowska
W zbiorach kieleckiego Muzeum Narodowego znajduje się oryginalna waza pochodząca z Japonii z XVIII wieku.

Naczynie dekorowane jestw stylu kakiemon. Ścianki zdobione motywami roślinnymi kilku rodzajów w odcieniach błękitu, turkusowej zieleni, cynobru z miejscowymi złoceniami. Brzeg obiega wić roślinna przerywana ułożonymi na przemian motywami cynobrowego wieńca i kwiatu o półokrągłych płatkach. Na dnie pojedynczy kwiat.

Początki produkcji porcelany w Japonii wiązane są z okresem Edo (1603–1868). Umiejętność wytwarzania tego najszlachetniejszego gatunku ceramiki, znanego Chińczykom od dziewięciu stuleci, trafiła na wyspę Kiusiu wraz z koreańskimi garncarzami, którzy zostali uprowadzeni po wyprawach wojennych w 1616 roku. W tym też czasie, tj. w pierwszym dziesięcioleciu XVII wieku, w rejonie Arity odkryto złoża glinki kaolinowej i uruchomiono produkcję porcelany. Japońska porcelana pojawiła się na rynku międzynarodowym w momencie, gdy Chiny – ogarnięte politycznym zamętem w XVII wieku, który doprowadził do upadku dynastii Ming – nie były w stanie zaspokoić europejskiego popytu.

W początkach produkcji porcelana japońska wzorowana była na chińskich naczyniach z epoki Ming z podszkliwną kobaltową dekoracją. Z czasem zaczęto uzupełniać ją o nakładane naszkliwnie: czerwień i złoto – często po to, by ukryć błędy techniczne. Dekorowane w ten sposób wyroby określa się jako imari. Drugim rodzajem dekoracji był określany dziś jako styl – kakiemon. Nazwa ta wywodzi się od protoplasty słynnej linii garncarzy z Arita. Sakaida Kizaemon (który z nie do końca jasnych powodów stał się później znany jako Kakiemon) w 1647 roku sprzedał swoje pierwsze naczynia porcelanowe wyprodukowane przy użyciu nowych technik. Były one zdobione naszkliwnie emaliami w charakterystycznych barwach: delikatnej czerwieni żelazowej, żółci, błękitu i turkusowej zieleni.

Dekoracje w stylu kakiemon – zwykle wysokiej jakości – charakteryzują delikatne, niejednokrotnie asymetryczne, dobrze wyważone motywy. Nigdy nie wypełniają one niemal całej powierzchni dekorowanego naczynia, jak ma to miejsce w przypadku imari.

Źródło: MNKi
Opracowanie: dr Magdalena Śniegulska-Gomuła


 

Powered by Actualizer & Heuristic
Copyright © 2014 by PIK KIELCE
Licznik odwiedzin: 76 868 760
Polityka prywatności | Mapa strony

Cookies

Ta strona korzysta z cookies, które instalowane są w Twojej przeglądarce, więcej informacji w Polityce Prywatności