Bogaty, suto zastawiony stół, stanowił przez wieki ideał szczęścia dla większości ludzi. Wydawane przy wielu okazjach uczty stawały się okazją do zaprezentowania splendoru domu i jego zasobności. Obfitość i kunsztowność podawania potraw oraz okazałość i wytworność zastawy były cechami charakterystycznymi XVII, XVIII i XIX-wiecznych biesiad pańskich. Ważne były nie tylko wymyślne i wykwintne dania, ale również sposób, w jaki je serwowano. Nawet, gdy przeminął barok, bogaty i zadziwiający swą różnorodnością stół pozostał charakterystycznym elementem szlacheckiej gościnności. Zastawa stołowa była oznaką prestiżu i bogactwa gospodarzy niezależnie od tego, czy była złota, srebrna czy też krucha porcelanowa lub szklana. Uczty miały wprawiać ich uczestników w podziw i zachwyt.
Nadrzędnym celem wystawy jest wywołanie takich emocji u tych, którzy przekroczą jej próg. Ekspozycja przybliży zwiedzającym różnorodne dziedziny rzemiosła artystycznego poprzez pokazanie szerokiej gamy przedmiotów pojawiających się w ówczesnej jadalni i kuchni. Wśród eksponowanych zabytków znajdą się naczynia z ceramiki (porcelany i fajansu), szkła, metalu (srebra, cyny, miedzi), a także tkaniny i meble, które mogły służyć biesiadującym. Ich formy i przeznaczenie ewoluowały pod wpływem tendencji w sztukach plastycznych wraz ze zmianami obyczajów obowiązujących przy stole i rozwojem sztuki kulinarnej. Znaczną część ekspozycji stanowią kielichy, puchary, szklanice służące do wznoszenia toastów tak charakterystycznych dla sarmackiego ucztowania. Uwagę zwracają także zachowane fragmenty serwisów, a szczególnie XIX-wieczny tzw. Serwis ptaszkowy z Miśni składający się z ponad 70 elementów. Obok przedmiotów zbytku, używanych na pokaz, aby podkreślić bogactwo, znaczenie i pozycję społeczną właściciela, zostaną przedstawione również nieco skromniejsze naczynia, z których korzystano na co dzień, zarówno w szlacheckich jadalniach, jak i kuchniach. Aby stworzyć pełniejszy obraz dawnej obyczajowości, obok naczyń służących do przygotowywania i serwowania wytwornych posiłków, zostaną pokazane pierwsze polskie książki kucharskie – w tym najstarsze polskie wydanie dzieła Stanisława Czernieckiego Compendium ferculorum albo zebranie potraw z 1682 r. – wraz z kuriozalnymi dla współczesnego odbiorcy przepisami.
Wystawa będzie prezentowana w Dawnym Pałacu Biskupów Krakowskich. Pojawi się na niej kilkaset zabytków użyczonych z kilkunastu polskich muzeów.
Źródło: MNKi
Fot. Małgorzata Stępnik
Nadrzędnym celem wystawy jest wywołanie takich emocji u tych, którzy przekroczą jej próg. Ekspozycja przybliży zwiedzającym różnorodne dziedziny rzemiosła artystycznego poprzez pokazanie szerokiej gamy przedmiotów pojawiających się w ówczesnej jadalni i kuchni. Wśród eksponowanych zabytków znajdą się naczynia z ceramiki (porcelany i fajansu), szkła, metalu (srebra, cyny, miedzi), a także tkaniny i meble, które mogły służyć biesiadującym. Ich formy i przeznaczenie ewoluowały pod wpływem tendencji w sztukach plastycznych wraz ze zmianami obyczajów obowiązujących przy stole i rozwojem sztuki kulinarnej. Znaczną część ekspozycji stanowią kielichy, puchary, szklanice służące do wznoszenia toastów tak charakterystycznych dla sarmackiego ucztowania. Uwagę zwracają także zachowane fragmenty serwisów, a szczególnie XIX-wieczny tzw. Serwis ptaszkowy z Miśni składający się z ponad 70 elementów. Obok przedmiotów zbytku, używanych na pokaz, aby podkreślić bogactwo, znaczenie i pozycję społeczną właściciela, zostaną przedstawione również nieco skromniejsze naczynia, z których korzystano na co dzień, zarówno w szlacheckich jadalniach, jak i kuchniach. Aby stworzyć pełniejszy obraz dawnej obyczajowości, obok naczyń służących do przygotowywania i serwowania wytwornych posiłków, zostaną pokazane pierwsze polskie książki kucharskie – w tym najstarsze polskie wydanie dzieła Stanisława Czernieckiego Compendium ferculorum albo zebranie potraw z 1682 r. – wraz z kuriozalnymi dla współczesnego odbiorcy przepisami.
Wystawa będzie prezentowana w Dawnym Pałacu Biskupów Krakowskich. Pojawi się na niej kilkaset zabytków użyczonych z kilkunastu polskich muzeów.
Źródło: MNKi
Fot. Małgorzata Stępnik
